Author: Özgür (page 75 of 130)

Babalık Testi Mi?

09 Kas 2008 / / 1 Comment

Cumartesi sabahı büyük bir gazetenin kapağındaki “2008’in buluşu: Babalık Testi” başlığı dikkatimi çekti. (Amacı da buymuş zaten; dikkat çekmek. Yoksa babalıkla filan alakası yok özünde)(Ama konu çok da uzak bir konu değil)

Time Dergisi yılın en iyi 50 icadını seçti. Dergiye göre, 2008’in en iyi icadı, bu yıl perakende olarak satışa sunulan pratik DNA testi. (Bu arada hatırlatmakta fayda var, Time’ın seçtiği 2007’nin en iyi icadı iPhone’ken 2006 icadı da YouTube idi.)

Pratik DNA testini biraz araştırınca evde kendi kendinize test yapmanızı sağlayan ancak sonucunu öğrenmek için test kitini firmanın merkezin yollayıp 4-6 hafta beklemeniz gerektiğini öğreniyorsunuz. Öte yandan yılın icadı olmasını sağlayan sebep bana kalırsa pratikliğinden ziyade fiyatının gittikçe düşerek ürünün perakende piyasasına inmesi. (1000 – 2000 dolarlardan 399 dolara kadar inmek fena bir başarı değil bence şimdilik)

Kişisel ilgim sebebiyle Google’ın bir yatırımcı olarak bioteknoloji ve gen araştırmalarıyla ilgilendiğini bildiğimden bu DNA testini geliştiren 23andMe firmasının yatırımcılarından birinin de Google olduğunu öğrenmek beni şaşırtmadı. (Yatırım miktarı 4 milyon dolar) Öte yandan 23andMe firmasının kurucusu Anne Wojcicki‘nin Google’ın iki kurucu ortağından biri olan Sergey Brin ile evli olması da çok şaşırtıcı değil bu noktada. (Bu arada çiftin bu ay içinde bir çocukları olacakmış diyerek hafif bir magazin turu da yapmış olayım)

23andME firmasının ismindeki 23 de insan vücudundaki eşleşen kromozom sayısından geliyor. (Anne ve babadan gelen 23’er kromozom eşleşerek ilk hücreyi yaratıyorlar) Firmanın Eylül 2008’de DNA testlerini 399 dolara indirmesiyle bu alandaki önemli bir kilometre taşını oluşturmuş oluyor. Test sonucunda 23 klinik rapor başta olmak üzere her türlü genetik riskle ilgili detaylı bilgi sahibi olabiliyorsunuz. (Gattaca filmini seyretmemiş olanlar için filmi tavsiye edip, bu gidişle çok yakında Gattaca filmindeki kurgunun gerçek olacağını söyleyebilirim)

23andMe’nin web sitesi burada
Anne Wojcicki hakkında bilgi şurada
Wikioedia’da 23andMe
Cruchbase’de 23andMe
Hürriyet’in konu ile ilgili haberi
Engadget’ın haberi

Ateşli Haftasonu

09 Kas 2008 / / 3 Comments

Cuma akşamı daha işten çıkmadan Zeynep’in biraz ateşi olduğunu öğrenmiştim, açıkçası çok da ciddiye almamıştım. Eve geldiğimde ise anne-kız bizim yatakta uyuyorlardı. (Durumdan istifade biraz video çektim; uyurkenki duruşları birbirine çok benziyor) Geceyarısına doğru uyandıklarında öğrendim ki ateşinin yüksekliği sebebiyle eşim fitil koyduktan sonra küçük hanımla birlikte yatmış. (Kızımız, annesi de işten gelmeden önce Mine Teyzesinden kendisini yatağına yatırmasını istemiş bu arada) Annesi eve geldiğinde halsizlikten konuşacak, kımıldayacak hali yokmuş. Fitil işe yaradığından gece yarısı uyandığında beni karşısında görünce “babacım… babacım…” diyebilir haldeydi. Doktorumuz dört saatte bir fitil konmasını söylediğinden geceyarısı ikinci fitili de koyup saat kurup uyuduk. 03.30 sularında uyanıp ateşini ölçtüğümüzde yine 39,5’un üzerindeydi. Bu sefer fitil yerine (çok hoşlanmıyor çünkü) Calpol şurup verdik. (Çilekli tadını çok beğenmiş olacak ki “bir tane daha” kelimelerini olabilecek en doğru vurguyla telaffuz etmeyi ihmal etmedi tüm ateşine ve saatin 03.30 olmasına rağmen)

Sabah ateş 38.5 civarına inmiş, Zeynep’in keyfi son derece yerine gelmişti. Evin içindeki hayatına normal şekile devam etti, sabah uykusunu biraz az uyusa da benim dışarda olduğum öğle saatlerinde üç saate yakın uyumuş ve ateşi yine 39’lara yükselmişti. Durum böyle olunca daha önce anlaştığımız üzere soluğu doktorumuz ALev Hanım’da aldık. Randevusuz gittiğimizden ve Zeynep’in keyfi de aslında çok yerinde olduğundan biraz uzun bekledik ve Zeynep’in ateşi de 37,5’a düştü bu sırada. (Beklerken nerdeyse 13 senedir görmediğimiz bir lise arkadaşımıza ve Zeynep’ten bir ay küçük kızlarına rastlamamız günün sürprizi oldu) Doktorumuzun yanına girdiğimizde nerdeyse hiç ateşi yoktu ve Zeynep de ilk kez ağzını açmamakta ısrar edip boğazını göstermedi doktoruna. (Biraz uğraş sonucu öğrendik ki hafif bir boğaz kızarıklığı varmış. ) Ateş için Calpol’e devam edebileceğimizi, ciddi hiçbirşey olmadığını, son günlerde ortalıkta çok fazla virüs olduğunu ve bunun da virutik bir durum olduğunu öğrenip rahatladık ve eve döndük. Hafta sonu dışarı çıkmayıp evde dinlendirecektik küçük hanımı… Öyle yaptık… Pazar gecesi itibariyle herşey -nerdeyse- yolunda… (Zeynep, bu yazıyı yazarken üç kere uyandı ama çok somut bir sebebi yok, son uyanışta yarım biberon su içti, uykusuna kaldığı yerden devam ediyor şu anda.)

Bu Ne Oğlum?

28 Eki 2008 / / 4 Comments

Genelde “forward” mailleri pek sevmem ve itibar etmem (ve tüm mesaimi internet başında geçirdiğimden bir çok forward mail e farklı kanallardanelime ulaşır) ancak bu maili üşenmeyip okuduğumda çok gerçek ve hoş olduğunu gördüm. İlk çıkış kaynağını bilemiyorum ama 2-3 yaşında çocuk sahibi herkesin aşağıdaki hikayeyi kendileriden birşeyler bularak okuyacağını tahmin ediyorum bana da “baba olmak” çağrıştırdı (nedense) :

80’ine merdiven dayamış yaşlı baba ile onu ziyarete gelen -45 yaşında ve saygın bir işi olan oğlu salonda oturuyorlardı. Hal-hatırdan, çoluk-çocuktan, havadan-sudan sahbet ettikten sonra oğlu susmuş, ayrılmanın sinyalini vermişti.

O anda üzerinde oturdukları sedirin yanındaki pencerenin pervazına bir karga kondu. Yaşlı baba kargaya gülümserek biraz baktıktan sonra oğluna sordu:

-   Bu ne oğlum?

Oğlu şaşkın, cevapladı:
-   O bir karga baba.

Yaşlı baba kargaya biraz daha baktıktan sonra yine sordu:
-   Bu ne oğlum?

Oğlu daha da şaşkın, yine cevapladı:
-   Baba, o bir karga

Karga hÇ¢lÇ¢ pervazda, komik hareketlerle başını sağa sola çeviriyor, başını yan yatırıyor, havaya bakıyor, sonra başını yine onlara çeviriyordu. Yaşlı baba üçüncü defa sordu:
-   Bu ne?

Oğlunun şaşkınlığı sabırsızlığa dönmüştü:
– O bir karga baba, üç oldu soruyorsun. Beni işitmiyor musun ?!

Yaşlı baba dördüncü defa da sorunca oğlunun sabrı taştı ve sesini yükseltti:
-   Baba bunu neden yapıyorsun? Tam dört defadır onun ne olduğunu soruyorsun, sana cevap veriyorum ve sen hÇ¢lÇ¢ sormaya devam ediyorsun. Sabrımı mı deniyorsun ?!

Babası -yüzünde hÇ¢lÇ¢ bir gülümseme- yerinden kalktı, içeri odaya gitti ve elinde bir defterle döndü.
Bu bir hÇ¢tıra defteriydi.

Oturdu, sayfalarını karıştırdı ve aradığını buldu. Sevgiyle gülümseye devam ederek sayfası açık bir vaziyette defteri oğluna uzattı ve o sayfayı okumasını söyledi:

-Bugün 3 yaşındaki minik yavrumla salondaki sedirde otururken yanıbaşımızdaki pencerenin pervazına bir karga kondu. Oğlum tam 23 defa onun ne olduğunu sordu. ve 23 soruşunda da ona sevgiyle sarılarak, onun bir karga olduğunu söyledim.
Rahatsız olmak mı?
Hayır! Onun sorusunu masumca tekrar edişi içimi sevgiyle doldurdu…’

Gecikmiş Aşılar

25 Eki 2008 / / 2 Comments

İki haftaki önce 15.ay kontrolümüzde Zeynep biraz rahatsız, hafifi üşütmüş olduğu için aşı olamamıştı. şimdi artık hiçbir sorunu kalmadığından aşıya gidebilirdik… Bugün gittik…

İki aşı birden vardı günün mönüsünde: Su Çiçeği ve Zatürre (için son doz Prevenar). İlkini çok problemsiz atlattık. Sadece en sonunda hafifi bir yakarış oldu ama ikinci aşıda harbi ağladı böcek. (Hoş dikkatinin başka bir yere çekilmesiyle sustu; bu da toplam ağlama süresini 45 saniyeye filan çekiyor)

İlk aşı sebebiyle 15 gün kadar sonra hafif bör döküntü olabilirmiş, olursa doktora bilgi verilecek. Prevenar da aynı gece ateş yapabilirmiş. (Ki bu aşı sonrası ateş olayı hiç başımıza gelmedi)

Öte yandan küçük hanımın köpek dişleri de geliyor (galiba hepsi bir anda) En zor çıkan dişlerden olan köpek dişlerinin gelmeye başlaması gözlemlediğimiz kadarıyla çok büyük sıkıntı yaratmasa da geceleri daha sık uyanmaya sebep oluyor. Sabah karşı saatlerde bu uyanışlar anne ve babanın yatağına transferle son buluyor ve derin uykuya dalınıyor. (Yoksa yine kullanılıyor muyuz???)

15.ay kontrolüne 13’den sonra iki ay vererek gitmiştik. Sıradaki randevu 18.ay kontrolü; yani bu sefer de 3 aylık bir aradan sonra göreceğiz doktorumuzu.

İki Soru – İki Cevap

24 Eki 2008 / / 1 Comment

Uyku Meselesi yazısının yorumlarında Zeynep’in annesi Nurdan iki önemli soru sormuştu; Zeynep’in annesi Deniz de cevaplamıştı:

Sorular ve cevapları şunlar:

Sizin Zeyno inek sütünü ilk içişte sevdi mi? Bizim Zeyno çeşitli versiyonlarını (ılık, soğuk, ballı, bardaktan, biberondan…) denememe rağmen hala inek sütüne ağzını sürmüyor.

Ben geçiş daha kolay olsun diye önce Aptamil süt ile başladım geçişe. Doktor 12 aylık olduğunda pastorize süte geçebilirsiniz dedi. Aptamil gibi bir şey mi içirelim dedim. Gerek yok direk pastorize süt verin dedi. Ben nedense kendisini dinlemedim ve Aptamil verdim. Bir kaç kereden sonra da bizim sütlere geçiş yaptım. Ama ben çok uzun süre dayanıklı süt vermedim. Biz kendimiz de günlük süt içiğimizden, onla yaptık geişi. şu anda her tür süt içiyor. Zeynep hemen hemen her şeyi yediği ve içtiği için, biz bu konuda pek sıkıntı yaşamadık. Gece çok sık kalkmasının nedeni dişler olabilir, Zeynep de bir dönem saat başı kalkıyordu.
Bir de bu süt vermeme denemeleri sırasında, ben yatmadan önce daha yeni yemek yemiş olduğu için bnyesi kaldırmaz diyerek yatmadan önce kendisine süt vermiyordum, gece de vermeyince Zeynep de sık sık uyanır olmuştu. Yatmadan önce anne sütü yerine daha doyurucu olan Muhallebi vermeyi dene istersen (biz uzunca bir süre geceleri kalktığında muhallebi vermiştik).

Bizim Zeyno hala emerek uyuyor. Siz bu alışkanlığı ne zaman ve nasıl bıraktırabildiniz?

Zeynep emerek uyumaya sanırım 4. ay civarında bir yerlerde alıştı. ben bunu fark eder etmez biraz panik oldum, çünkü bu bana bağımlı olması demekti. Ve takip eden bir ay içinde de bu alışkanlıktan kurtulduk. şimdi de insan eli bağımlısı oldu kendisi ama en azından herhangi bir insanın eli işini görüyor. ilk önce yatağına yatırıp üzerine doğru eğilip sarılıp yüzünü gözlerini kapatacak şekilde tutuyordum, sonra yavaş yavaş sadece elini tutmaya kadar götürdük işi.
Çok uzattım, şimdilik bu kadar olsun. Başka soru varsa geç de olsa cevaplamaktan mutluluk duyuyorum. Deneye yanıla bir şeyler yapmaya çalışıyoruz hep beraber.

Older posts Newer posts

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑