Author: Özgür (page 95 of 130)

5 Dogumdan Biri Evde

Sağlık Bakanlığı’nın başlattığı ‘Bebeğim Sağ Olsun’ kampanyası Türkiye’deki doğum gerçeklerini ortaya koydu. Buna göre, Türkiye genelinde her 5 kadından biri evde doğum yapıyor.

Ankara Numune Hastanesi Kadın Doğum Klinik şefi Doç. Dr. Ferit Saraçoğlu, “20 yaş altı ve 35 yaş üstü gebelerde, doğumlar arasındaki sürenin iki yılın altında olduğu durumlarda ve doğum sayısının dördü aştığı durumlarda anne ve bebek ölümleri belirgin olarak artıyor” dedi.
Anne ve yeni doğan bebek ölümlerine dikkat çekmek amacıyla Sağlık Bakanlığı tarafından başlatılan “Bebeğim Sağ Olsun” kampanya aracının Ankara’ya gelişine katılan Saraçoğlu, Türkiye’de anne ölümleri oranının 100 binde 28.5 olduğunu belirtti.

Haberin tamamını Milliyet Gazetesi’nde okuyabilirsiniz… (Doğumların yüzde 48.5’i sezaryenle gerçekleştiriliyormuş bu arada…)

Öpülmek için savaşmak lazım…

Yenidoğmuş bebek sahibi ailelerde ister istemez bazı sıkıntılar yaşanıyor… Bunlardan biri de, annelerin sakallı babaları öpmek yerine pürzüsüz  yumuş yumuş bebekleri öpmeyi tercih etmeleri… (Ve babaların çaresizliği) Aşağıdaki linke tıklayarak seyredebileceğiniz reklamda ise bu durum için br çözüm önerisi ve çözümün ardından yaşananları göreceksiniz. Sonuna kadar seyredin; kahkaha atacasınız…

Reklamı seyretmek içib tıklayın...

Adıyla “San”ıyla…

San ve Selim

İşte bir baba, bir oğul… Bu sabah 08.37’de Selim ve Pelin’in oğlu “San” aramıza katıldı. Uzun uzun saçlarıyla yorgun ama gururluydu… Yukarıda babasının kucağındali ilk fotoğrafını görüyorsunuz… 2910gr; 47cm boy, 35cm kafa çevresi ve uzun saçlar. (Bizim zamanımızda bu kadar saçla liseye almazlardı adamı!)

Hoşgeldin SAN!

İki Velet… Yolun Başı, Yolun Sonu…

Daa sonra yazacaktım ama birden fark ettim ki (başlık da ordan çıktı zaten) linkini vereceğim iki sitenin enteresan bir ilişkisi var.

Bir tanesi anne karnında son iki gününü geçiren San’ın sitesi… Site bir kaç gün önce yayına başladı, hatta tam olarak kurulmuş değil, ufal tefek aksilikleri, eksiklikleri, açılmayan görselleri filan var… En nihayetinde “anne karnı macerası”nın sonunda… Buyrunuz link burada… (Doğum Salı sabahı, o zamana kadar sitenin eksikleri tamam olacak… Tahmin edin San’ın doğum fotoğrafçısı kim olacak )
Diğer blog’da aynı maceranın tam başında. 35 günlük daha… Yani mercimek kdar bile değil, 0,001gr sadece… Bir kirpik ağırlığında ama canlı… İki insandan olma bir insan yavrusunun ilk günleri… Bir mucize daha… Yeni bir rüya…

İlk Tatil…

Ufak tefek denemelerle evden uzak kalmaya başlamıştık. Gün boyu uzaklaşmalar, tek gecelik misfirlikler derken bir önceki hafta iki günlük bir hafta sonu kaçamağının ardından geçen hafta ilk uzun tatilimizi yaptık kızımızla. Bir haftalık bir tatil…

Anlatılacak belli başlı detaylar var. Hepsini tek yazıda olmasa da ayrı ayrı (aklıma geldikçe) yazacağım. Kızımız hayatının en yoğun haftasını yaşadı geçen hafta… (Tüm hayatı derken hepi topu 2,5 aylık hayatı var aslında malum :)

– Kilometrelerce uzağa gitti evinden, odasından, sallanan koltuğundan, dönencesinden ve elbetteki yatağından…
– İlk kez uçağa bindi (Dönüşte ikinci kez uçağa bindi)
– İlk kez feribota bindi, iki saat son derece uslu durup son üç dakikada bastı yaygarayı…
– Hepsinden önemlisi ilk ke denize girdi. (Detaylar ve fotoğraflar çok yakında…)
– Pusetini ilk kz kullandı. (Port-bebe devri kapandı, artık pusetinde uyuyor hanfendi)
– Metallica body’sini giyip pozlar verdi… Bak. şekil 1A, şekil 1B
– Kendisinin en çok benzetildiği arkadaşlarımızla tanıştı… Bak. şekil 1C
– Yavaş yavaş ellerini kullanmaya başladı. Hala farkında olmasa da özellikle sağ elini bilinçsizce kullanıyor artık. (emziğinin ağzından düşmesini engelleyebiiyor, parmğını yanlışlıkl emziğe geçirip emziği bizat çok uzağa attırabiliyor, bir de “çok düşünceliyim” pozu verebiliyor yumruğunu kullanrak: Bak. şekil 1D)

Kabaca özetlmek gerekirse bir süredir sokaklarda, evde uyuduğundan çok dah rahat uyuyor kızımız. Özellikle taş döşeli tangır unur yollarda puset içinde zıplaya tıngırdaya uyumaya öyle bir alıştı ki eve dönünce odası ve yatağı çok sessiz geliyor muhtemelen kendisine. Hatta dün biraz sokağa çıktığımızda “oh be dünya varmış sonunda yine dışardayım” dercesine aynen uykuya daldı… :)

Sonra detaylı da yazacağım ama tatilimizin, daha doğrusu 2,5 aylık bir veletle atıldığımız ilk ttil denemesinin son derece başarılı geçmesinde byük katkısı olan Eski Datça Evleri‘nin tüm “personel”ine teşekkür ederiz… Herşeyi çok kolaylaştırdılar bizim için… :)

Older posts Newer posts

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑