Category: Bilgi & Kaynak (page 8 of 14)

Bebek ve çocuk gelişimi; ebeveynlik konularında derlenmiş, toparlanmış, denk geldiğim her türlü bilgi bu kategoride. Makale olur, deneyim olur, güzel bir site olur…. Olur da olur…

Yoğurtlu Ispanak Sorunsalı ve Bir Site Tanıtımı

Babaolmak.com’un en sevdiğim yanlarından biri; sayesinde insanlar tanıyor, dostlar ediniyor olmamdır. Sadece ben değil, ailecek dostlar ediniyor oluşumuz bana kalırsa paha biçilmez yanlarında biri blog yazarlığımın.
Ha; bu insanlarla günümüz gecemiz birlikte geçiyor değil. Ama oralarda bir yerde arada daha çok arada daha az dokunarak birbirimize, yaşamaya devam ediyoruz. (Birileri Amerika’ya göç ediyor, birileri adada yaşıyor, kimi bebek fotoğrafı çekmediğinde tüm zamanını online geçiriyor ama hiçbirimiz görüşemiyor olsak da bir sürü dostumuz oralarda bir yerde… (Ne anlatacaktım, nereye döndü konu, Hay allah… :)

Nasıl İyi Baba Olunur?

“Nasıl iyi baba olunur?” sorusunun tek bir cevabı yoktur elbette ki; üstelik her yiğidin yoğurt yeyişi farklı olduğu gibi her babanın yoğurt yeyişi de farklı olacaktır… Uzatmayayım, çok beğendiğim internet fikirlerinden biri olan Uzman.TV‘de bambaşka bir konu hakkında gezinirken tesadüfen “İyi Baba Kime Denir?” sorusuyla karşılaştım (sadece soruyla değil, Psikolojik Danışman Seçil Akaygün Cüntay’ın cevabıyla da karşılaştım, devam edince “Nasıl İyi Baba Olunur?” ana başlığı olduğunu da gördüm. Malum, konumuzla birebir ilgili sorular… Sizlerle de baylaşmak istedim.

Uzman.Tv‘nin içine dalınca ilgilendiğini konuda birçok videoya rastlamanız mümkün, hatta  Çöp Çocuk – Çocuk Çizgilerindeki Giz kitabıyla hatırlayabileceğimiz (en azından ben direkt öyle yaptım)  Sabiha Paktuna Keskin bir çok önemli soruya cevap vermiş (Dikkat Eksikliği Tedavisi, Ailelere Ergenlik Rehberi, Annelere İpuçları vb…) ve inanılmaz sayıda seyredilmiş. Tıklayıp bir göz atmanızda fayda var…

Çocuk kitaplarında çocuklar tek tip

(Umay Aktaş Salman, Radikal, 27 Şubat 2010)

Okulöncesine yönelik çocuk kitaplarında boşanmış ailelere, çalışan annelere, engelli kahramanlara yer yok. Erkek kahramanlar yaratıcı ve girişken, kızlar ise evde kek yapıyor

Bilgi ve Bahçeşehir Üniversitesi’nden iki akademisyen okulöncesi çocuk kitaplarını masaya yatırdı. Sonuçlar çarpıcı; kitaplarda engelli, farklı etnik gruplardan çocuklara yer yok, çocukların hepsi çekirdek ailelerde yaşıyor. Sünnet erkekliğe geçiş töreni, sünettsiz olan pis. ‘Meraklı’, ‘yaratıcı’ erkek çocuklar dışarıda oynayıp, babalarıyla bir şeyler inşa ediyor, ‘sevgi dolu’ kızlar evde kek yapıyor!

Çocuklarına okudukları kitaplarda tek tip çocuk profili yaratıldığını fark eden  Bahçeşehir Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Sosyoloji Öğretim Üyesi Yrd. Doç. Dr. Hande Eslen Ziya ve İstanbul Bilgi Üniversitesi İletişim Fakültesi Öğretim Üyesi Yrd. Doç Dr. Itır Erhat, kolları sıvadı. Çeşitli yayınevlerinden son beş yılda yayımlanmış 56 okulöncesi kitabını hijyen, sevgi, çevre, sosyal roller, karakter ve tutum başlıkları altında taradılar.  ‘Dengeli, Ölçülü, Yetinen ve Tek Tip Türk Çocuğu: Okul Öncesi Çocuk Kitaplarında Kimlik Oluşumu’ başlıklı çalışmada sonuçlar çarpıcı:

* Hikâyelerde aşırıya kaçan her şey; fazla terlemek, fazla yemek, oynamak, fazla dinlenmek bir şekilde cezalandırılıp önemli bir ders ile sonuçlandırılıyor.

* Çocuklara temiz olmaları aşılanırken, bir yandan da temizlikte de aşırı olmamaları ve haftada iki kez duş almanın yeterli olacağı vurgulanıyor.

* Kültürel açıdan duyarlı, çok kültürlü, farklı etnik gruplardan çocukların yer aldığı kitaplara rastlanmıyor.

* Kitaplardaki çocukların hiçbiri engelli değil. Hepsi çekirdek tipi ailelerde yaşıyor; yalnızca bir kitapta annesi ve babası boşanmış bir çocuk var. Eşcinsel ya da yalnız ebeveynler ise yer almıyor.

* ‘Meraklı’ , ‘ yaratıcı’ erkek çocukları dışarıda oynayıp, babalarıyla bir şeyler inşa ederlerken ‘sevgi dolu’  kız çocuklarının evde anneleri ile kek yapıyor.

* Erkek çocuklara ‘cesur’, ‘kahraman’, ‘aslan’, ‘usta’  sıfatları yakıştırılırken kız çocukları ‘canikom’ , ‘ mercan balığım’, ‘kınalı kuzum’, ‘ prensesim’  diye seviliyor.

* Kitaplarda  annelerin büyük çoğunluğu ev kadını; eve ekmek getiren baba.

* Sünnet bir erkekliğe geçiş töreni olarak sunulurken, sünnetsiz erkeklerin pis ve sağlıksız olduğu, hatta ‘ gerçek erkek’  olmadıkları ima ediliyor. Kız çocukları için ise böyle bir ‘geçiş töreni’ne rastlanmıyor.

* Çevre koruma kavramı ağaç dikmekten, çöpleri toplamaktan, çiçekleri sulamaktan öteye gitmiyor.
Yrd. Doç. Dr. Ziya’ya göre kitaplarda farklılıklara yer yok: “Gözlüklü çocuk bile yok. Farklı isimlere, etnik gruplara rastlamıyorsunuz. Boşanan aile ilgili bir kitap var. Orada da ana karaterin değil onun arkadaşının ailesi boşanıyor. Genelde kitapların sonunda ders veriliyor. Çocuk utanıyor, hatasını anlıyor.”
Yrd. Doç. Dr. Erhat ise “Hoşgörünün ve farklılıklara saygının küçük yaşlarda öğretilmesinin önemi düşünüldüğünde kitaplarda yaygın olan tek tip çocuk yetiştirme politikası endişe verici” diyor.

Babadan son söz: Çocuk Kitapçısı: Kipitap.com ve çocuk kitaplarına olan ilgim sebebiyle gazete hemen dikkatimi çeken bir haber oldu bu, o yüzden de bir parçasını değil tamamını alıp burada yayımladım. Tespitler oldukça yerinde, hoş, çağdaş çocuk kitaplarında biraz daha kırılmaya başladığını düşünüyorum sözü edilen durumun ama elbette ki daha çok başında olan bir değişim bu. Yeni nesil genç çocuk kitabı yazarlarının artmasıyla bu endişe verici durumun da ortadan kalkacağını umuyorum.

Nurturia ile Çocuğunu Daha Kolay Büyüt

Hani bazı işler, fikirler vardır… Görünce “ben de düşünmüştüm” dersiniz. İşte öyle bir site Nurturia. (İnternet yayıncılığı ve proje/iş geliştirme alanında çalıştığım için “ben de düşünmüştüm” demek daha da kolay tabii bir internet sitesi için.) Öte yandan yapım aşamasının muhtemelen çok başlarından beri de haberimin olduğu, fikrin sahibi “anne” ile arada sırada denk geldiğimizde konuştuğumuz için ne süredir geliştirildiğini üç aşağı beş yukarı bildiğim ve çok hoşuma giden bir fikir: Nurturia.
Internetten nispeten uzak olduğum dönemde yayına başlayan ve içerisi gittikçe kalabalıklaştığı için bu aralar yeniden girip kullanmaya, gezmeye başladığımda içini dolu dolu bulduğum dolayısıyla daha da kullanışlı ve işe yarar halde olan bir sosyal ağ sitesi; Ebeveynleri buluşturan ve birbirlerine yardımı kolaylaştıran bir platform: Nurturia.
Detaylı yazabilirim ama sitenin yaratıcılarından Damla’nın kendi sitesinden kendi sözlerini aktarsam muhtemelen çok daha iyi olur:
Nurturia da nereden çıktı?
Nurturia, bizim Ilgaz doğduktan sonraki temel ihtiyaçlarımızdan ortaya çıktı. Hiçbir uzmanlığımız olmayan bu nadide konuda okuyorduk, doktorumuza soruyorduk ama yetmiyordu. Bu iş tecrübe işiydi. Diğer yandan, internetin dibini kazıyıp, kimi zaman acı tecrübelerle edindiğimiz bilgiler başkalarına yarasın istiyorduk. Kitubi’ye de zaten öyle başladım. Diğer yandan, İstanbul’da yaşamayan ailelerimiz Ilgaz’ın hayatında olmak, onunla ilgili güzel anları paylaşmak istiyorlardı. Fotoğrafları iyi kötü mail’le gönderiyorduk, ama her şeyi, herkese ayrı ayrı anlatmak mümkün değildi. Onlar da benim emzirme ve bez değiştirme aralarında anlattıklarımdan pek tatmin olmuş görünmüyorlardı. Anne, baba, çocuk ve sevdiklerinin dertlerini birarada çözebilecek bir platforma ihtiyaç vardı.
Nurturia ne demek?
Biliyorsunuz Kitubi’nin bir anlamı yok. Başlangıçta, çıldırmış olmalıyım ki iki dilde birden yazabileceğimi sanmıştım. O yüzden iki dilde de aynı şekilde okunabilecek bir isim seçmiştim. Nurturia global bir proje. nurturia.com.tr’yi türkçe açtıktan kısa süre sonra İngilizce olarak nurturia.com’u açacağız. Yine uzunca bir süre iki dilde de güzel ve anlamlı alan adı aradıktan sonra, türkçe karakterlerimizin de azizliği ile İngilizce’ye yöneldik. Sonra Nurturia’yı bulduk ve çok beğendik. Nurturia, Nurture’dan geliyor. “Nurture” yetiştirmek, bakmak, büyütmek anlamına geliyor. Nurturia’yı da bakılan, yetiştirilen yer anlamında kullanmak istedik.
Tecrübe paylaşımı için çok faydalı olacağına inandığım bir platform olan Nurturia’ya tıklayıp hemen gidebileceğiniz gibi, Kitubi’ye gidip orada biraz daha detay alabilirsiniz.
Bu arada Nurturia’nın en beğendiğim özelliği (ki bir dönem Sodamedya olarak bizim de başladığımız, tasarım ve altyapısını bitirmemize rağmen rafa kaldırdığımız bir minik projeye benzerliği bu özelliği benim için daha da özel ve sevilir kılıyor) çocuğunuzun gelişimini, anılarını not alacağınız bir anı defterinin de olması…
Kısacası, tıklayın ve gidip üye olun… Bu arada Nurturia içinde “fikirbaz” diye ararsanız bana da ulaşabilirsiniz. ;)

Hani bazı işler, fikirler vardır… Görünce “ben de düşünmüştüm” dersiniz. İşte öyle bir site Nurturia. (İnternet yayıncılığı ve proje/iş geliştirme alanında çalıştığım için “ben de düşünmüştüm” demek daha da kolay tabii bir internet sitesi için.) Öte yandan yapım aşamasının muhtemelen çok başlarından beri de haberimin olduğu, fikrin sahibi “anne” ile arada sırada denk geldiğimizde konuştuğumuz için ne süredir geliştirildiğini üç aşağı beş yukarı bildiğim ve çok hoşuma giden bir fikir: Nurturia.

Internetten nispeten uzak olduğum dönemde yayına başlayan ve içerisi gittikçe kalabalıklaştığı için bu aralar yeniden girip kullanmaya, gezmeye başladığımda içini dolu dolu bulduğum dolayısıyla daha da kullanışlı ve işe yarar halde olan bir sosyal ağ sitesi; Ebeveynleri buluşturan ve birbirlerine yardımı kolaylaştıran bir platform: Nurturia.

Detaylı yazabilirim ama sitenin yaratıcılarından Damla’nın kendi sitesinden kendi sözlerini aktarsam muhtemelen çok daha iyi olur:

Nurturia da nereden çıktı?

Nurturia, bizim Ilgaz doğduktan sonraki temel ihtiyaçlarımızdan ortaya çıktı. Hiçbir uzmanlığımız olmayan bu nadide konuda okuyorduk, doktorumuza soruyorduk ama yetmiyordu. Bu iş tecrübe işiydi. Diğer yandan, internetin dibini kazıyıp, kimi zaman acı tecrübelerle edindiğimiz bilgiler başkalarına yarasın istiyorduk. Kitubi’ye de zaten öyle başladım. Diğer yandan, İstanbul’da yaşamayan ailelerimiz Ilgaz’ın hayatında olmak, onunla ilgili güzel anları paylaşmak istiyorlardı. Fotoğrafları iyi kötü mail’le gönderiyorduk, ama her şeyi, herkese ayrı ayrı anlatmak mümkün değildi. Onlar da benim emzirme ve bez değiştirme aralarında anlattıklarımdan pek tatmin olmuş görünmüyorlardı. Anne, baba, çocuk ve sevdiklerinin dertlerini birarada çözebilecek bir platforma ihtiyaç vardı.

Nurturia ne demek?

Biliyorsunuz Kitubi‘nin bir anlamı yok. Başlangıçta, çıldırmış olmalıyım ki iki dilde birden yazabileceğimi sanmıştım. O yüzden iki dilde de aynı şekilde okunabilecek bir isim seçmiştim. Nurturia global bir proje. nurturia.com.tr’yi türkçe açtıktan kısa süre sonra İngilizce olarak nurturia.com’u açacağız. Yine uzunca bir süre iki dilde de güzel ve anlamlı alan adı aradıktan sonra, türkçe karakterlerimizin de azizliği ile İngilizce’ye yöneldik. Sonra Nurturia’yı bulduk ve çok beğendik. Nurturia, Nurture’dan geliyor. “Nurture” yetiştirmek, bakmak, büyütmek anlamına geliyor. Nurturia’yı da bakılan, yetiştirilen yer anlamında kullanmak istedik.

Tecrübe paylaşımı için çok faydalı olacağına inandığım bir platform olan Nurturia’ya tıklayıp hemen gidebileceğiniz gibi, Kitubi’ye gidip orada biraz daha detay alabilirsiniz.

Bu arada Nurturia’nın en beğendiğim özelliği (ki bir dönem Sodamedya olarak bizim de başladığımız, tasarım ve altyapısını bitirmemize rağmen rafa kaldırdığımız bir minik projeye benzerliği bu özelliği benim için daha da özel ve sevilir kılıyor) çocuğunuzun gelişimini, anılarını not alacağınız bir anı defterinin de olması…

Kısacası, tıklayın ve gidip üye olun… Bu arada Nurturia içinde “fikirbaz” diye ararsanız bana da ulaşabilirsiniz. ;)

Emziği Bırakmak (Part 2 veya Mutlu Son)

Temmuz’da yazdığım “Emziği Bıramak” yazısında konuyla ilgili ilk  girişimimizden bahsetmiştim. Arkasından maalesef vakit bulamadığm için gün gün gelişmeleri yazma fırsatım olmadı. Hoş, özellikle ilk günler birbirinin hep aynıydı. Saatler süren uğraşlarla uykuya dalış, gecenin bir saatinde hafifçe uyanıp da el kol mesafesinde emzik bulunamadığında kopan yaygara, kimi zaman kısa kimi zaman uzun süren feryat figan ve uykuya yenik düşüp sızma…

Bu arada ilk günlerde kesik emzik bir çözüm olsa da patlayan krizler esnasında genelde “bunu istemiyorum” diyerek odanın bir köşesine fırlatılıyordu emzik.

Bazı akşamlar “emzik vermiyorsanız elimi de tutmayın” benzeri artistlikler, kimi geceler “elimi de tut” benzeri çözülüşlerden sonra yaklaşık 10-12 gün içinde mutlu sona ulaştık. Malum, her çocuk birbirinden farklı vakalar ama emzik bırakma, emzik bıraktırma konusundan diyebileceğim tek şey “sabır”  Ağlayarak elde etmeye çalıştığı şeyi, emziği vermediğinizde zaman içinde inadı kırılıyor…

İlk yatma aşamasındaki en büyük problem sakinleşme, konsantre olma ve evin geri kalanında, dünyadan kopup uyku dünyasına geçebilme. Emzik bu konuda çok yardımcı bir alışkanlık olsa da emzik yerine onu sakinleştirecek bir ses tonuyla masal veya hikaye anlatmak, kitap okumak çok işe yarayabiliyor. (1,5 saat de sürebiliyor hazırlıklı olmak lazım)

Gece uyandığında ise elini tutarak, yakınında olduğunuzu hissederek emziğin boşluğunda, yokluğunda idare edebilirsiniz. Zaman zaman inanılmaz krizler de çıkacak… Kendileri sınırları olabildiğince zorlamaya meyilli oluyorlar. Dediğim gibi burda kilit nokta sizin çözülmemeniz. Öyle ki başka hiçbir şeyle dikkatini dağıtamayacağınız şekilde psikopatlaştıkları olabiliyor. Bizim böylesi durumlarda yöntemimiz çok fazla gürültü yaparak herkesi, tüm apartmanı rahatsız ettiğini söyleyip; sakinleşince haber ver diyerek odasının kapısını çekip yan odada beklemek… Z. de yaklaşık 5-10 dakika böğürdükten sonra bir anda susup… “Anne… Annecim, gelebilirsiiiiin, ben sakinleştiiiiim!” diye sesleniyor. Bu tip uzun ve ağlamalı krizlerden sonra (45 dakka sürdüğü de oluyor) sakinleştiğinde o kadar yorgun düşmüş oluyor ki uykuya dalması da oldukça kolay oluyor.

Dolayısıyla işin sırrı kararlı olmakta ve sabretmekte yatıyor. Nacizane tavsiyem kararlılığınıza, sabrınıza ve inadınıza güvenemiyorsanız hiç denemeyin. Yarı yolda geri adım atmak çok daha tehlikeli olacak ve tüm süreci çok daha zora hatta çıkmaza sokacaktır.

Son Bir Not: Emziğin ardından eli de bıraktı sayılır, artık bazı günler elini tutmadan sadece yakınında yatılmasıyla bile uykuya dalıyor. Ona kalırsa çoktan bıraktı eli… Zaman zaman tersleyip “eli bıraktım ben” havası yapıyor. (Hatta sokakta yürürken bile şansını denediği oluyor: “Eli bıraktım ben, artık kullanmıyorum, emziği de bıraktım, Paşa’yı da bıraktım…” tahminimiz kastettiği şey Paşa’nın ısırdığı ve deforme ettiği emziği de bıraktığını söylüyor)

Older posts Newer posts

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑