Author: Özgür (page 121 of 130)

En Emici Bebek Bezi

En emici midir bilmem… Ultra Prima’nın pazar lideri olduğu bir ülkede birden bire oldukça sağlam reklam yaparak piyasaya giriş yapmış olduğunu hatırladığım hakim renkleri yeşil ve maviden hoşlandığım bir markaydı sadece Huggies. şimdi gidip bebek bezi alacak olsam sanki Prima alırmışım gibi geliyor. (Belki de Huggies kırar bu şartlanmayı…)

Neyse bahsedeceğim site: Enemicibebekbezi.com Deniz sayesinde haberin oldu. (O nerden duymuş bilmiyorum)
Enemicibebekbezi.com, Huggies’in bir girişimi. Siteye girer de bilgilerini verirsen sana deneme paketi yolluyorlar. 4 bebek bezi içeren bir deneme paketi. Bunun karşılığında da hem isminizi cisminizi bebeğinizin bilgilerini hem sizin adres telefon ve e-posta gibi bilgilerinizi veritabanlarına katıyorlar. Bu derece kıymetli bir bilgi için dört adet bebek bezi oldukça düşük bir bedel. Ama kampanya da başarılı. (Bütün ofisi seferber ettim ben de hemen, herkes formu doldurdu. Ancak enteresandır ki içimizden sadece birimize deneme paketi geldi. Ki o da vaat ettikleri süreden oldukça sonra ulaştı elimize.)

şikayet etmeyeyim ama, bu mesaj şikayet değil sadece ilgilenenlere bilgi olsun diye yazıldı aslında. Bu arada Huggies’in sitesi de oldukça başarılı. Ancak ” Sitemizi ilk ziyaretiniz mi? Anne adayları, anneler ve bebeklere yönelik sayısız öneri, bilgi, ve eğlence Huggies Club’ ta…” Diye açılıyor olmasını ve babaları bu derece es geçmelerini açıkçası kınıyorum.

Bu arada, tüm anne ve babalardan, bebek bezleri konusundaki düşünce ve yorumlar bekliyorum. Paylaşınız efendim tecrübelerinizi. Hatta nerede ucuzdur, nereden ne zaman alınmalıdır da biriktirilmelidir gibi tüyolar hassasiyetle değerlendirilecektir. :)

Detaylı Ultrasondan Seçmeler

Detaylı Ultrason 2Detaylı Ultrason 3Detaylı Ultrason 1

Yukarıda Atıl Yüksel’in muayenehanesinde yapılan detaylı ultrasondan görüntüler var. Yaklaşık 10 fotograftan en anlaşılır olanları. (Anlaşılır derken kimin için anlaşılır olduğu tartışılır tabi) Diğer fotograflarda da kalp, cigerler, damarlar, kol bacak neyin her bir şey var, biz çok bir şey anlamasak da doktorlar anlıyor elbet. Yukarıdaki fotografların ikisinde kızımızın yüzünü profilden görmek mümkün. Ortada ise eli var. (Detaylı ultrasonda yarık dudak, yarık damak, eksik parmak gibi sorunlara bakılıyor, yukarıdaki fotograflar da o esnada çekildi…)

Bu durumda kızımızın bir eli başının altında uyuklarken çekilmiş fotografı hala en net, en yüzü görülür, şekli şemali anlaşılır fotograf olma özelligini koruyor. Bir sonraki ultrasonumuz 20 Nisan’da, dolayısıyla daha net ve etli butlu fotograflar için daha bekleyeceğiz.

BU arada dedeler, büyükbabalar, anneanneler, babaanneler de kızımızın gelişimini düzenli olarak siteden takip etmektelermiş. Dolayısıyla son günlerdeki atıllık için özür dileyip bundan sonra daha sık yazacağımızı müjdeleyeyim. (Bu aralar daha çok yazacak şey de çıkmaya başladı aslında – Mesela Deniz birdenbire deliler gibi yemeye başladı…)

(Yukarıdaki fotografları daha büyük açmak için üzerlerine tıklamanız yeterli)

Salak Bir Sevinç…

Teorik olarak, kızımız artık yavaş yavaş dışarıdan gelen sesleri duyuyor. (Bu arada o minik kulaklar için içerde de yeterince gürültü olduğu bir gerçek. Annesinin mide, bağırsak sesleri, kan akışı, kalp atışı sesi bile aslında çok yüksek duyuluyor içerde) Hatta bir iki hafta içinde müzik dinleyebilir olacak. Hatta hatta babasının sesini dinleye dinleye, doğumdan sonra tanıyabilecek hale gelecek… (Göreceğiz)

Bugün biraz biraz konuşmaya başladım kendisiyle. şimdilik oldukça garip geliyor. En nihayetinde konuştuğum şey, dışardan bakıldığında bildiğin göbek. Deniz’in göbeği işte. Sanırım gittikçe alışıp kendi kendimi yadırgamaz hale geleceğim.

Ası l anlatacağım o ki, bu sabah kendisiyle ilk konuşmam esnasında, “Hadi kızım, babaya bir tekme at da annenin göbeği üşümeden kapayalım” der demez bir tekme atmış olması, bende açıkçası salakça bir sevinç yarattı. Elbette ki beni anlamadığını, duymadığını, hatta bi’ yerlerde ufacık tefecik tekmeleriyle bu kadar mutlu olan bir herif olduğunu, bu herifin bizzat babası olduğunu filan bilmiyor kendisi. Yine de salakça bir mutluluğa engel değil bunları bilmeden tekmeler savurması değil mi…

Aynı yeni numaramızı akşamüstü de denedik. “Hadi kızım benim, bir tekme at babaya” dediğimde yine tekmeledi. (Sağolsun) Dolayısıyla, tahminimce biraz daha çalışmayla eşe dosta sunulabilecek bir “show”umuz olabilir yakında…

(Tekmeler gittikçe sertleşiyor… Okuduğum kadarıyla kemikleri de gittikçe sertleşiyor bu haftalarda, üstelik cüssesi de büyüyor ve bulunduğu yer gittikçe dar gelmeye de başlayacak ilerleyen haftalarda. Dolayısıyla sert tekmeler giderek artacak. Ne güzel.)

24 Bitti!

Evet, bugün itibariyle 24 haftamız bitti. 24. Hfatnın bir önemi var(mış) “24. hafta gebelik süreci içindeki önemli dönemeçlerden birisidir. Çünkü bu hafta viabilite sınırı olarak kabul edilir. Viabilite annesine bağımlı olmadan, annesinin vücudu dışında yaşamını devam ettirebilme anlamında kullanılmaktadır.”

Bu arada; en son (detaylı) ultrason verilerimize göre veledimiz yaklaşık 600gr ağırlığında. Keyfi içerde oldukça yerinde. Son haftalarda artık tekmeleri çok rahat hissedilirken geçen gün ilk kez tekmeler gözle de görülür olmaya başladı. :) Nefesinizi tutup gözlerinizi diktiğinizde annesinin karnına attığı tekmeyi dışardan görebiliyorsunuz. Muhtemelen önümüzdeki haftalarda kilosu hızla artıp, cüsse büyüdükçe ve annesinin karnını iyice doldurup içerde bir sıkış tıkışlık olduğunda ayağını, dizini, dirseğini çok daha net görneye başlayacağız.

Bwir kaç haftadır yazmadığım için çok şey birikti aslında. Yavaş yavaş… ;)

Detaylı Ultrason

Dün, aylardır beklenen detaylı ultrason aktivitemizi gerçekleştirdik. Aylardır, çünü 3,5 ay önce almıştık randevumuzu. Detaylı ultrason için en doğru zaman 21-23. haftalar civarı. Doktorumuz sağolsun bizi zamanında uyarıp, detaylı ultrason için şimdiden randevu almazsanız bu aralıkta boşluk bulmanız mümkün olmayabilir demişti. (Detaylı ultrason için bu işin gurusu başka bir doktora gidiliyor: Prof. Dr. Atıl Yüksel)

Önceden kendi doktorumuzla sohbetimizde öğrenmiştik ki detaylı ultrasonda iş cihazın yetilerinde, kapasitesinde değil, doktorun tecrübesinde ve yıllardır görmüş olduğu bebek ve vaka sayısında… Dolayısıyla doktorumuzun bizi yönlendirdiği Atıl Bey’in muayenehanesindeydik dün.

İçeri girmeden önce okumamız için verilen kağıtta detaylı ultrason’un ne gibi hastalıkları ve organsal sorunların görülmesine, nelerin belli olmayabileceğine dair verileri okuduk. (Çıkışta imzalayacaktık da) Bu sorunlar arassında kromozom bozuklukları, down sendromu, turner sendromu, yarık dudak, yarık damak gibi problemler de vardı. (Hatta kağıtta “başı olmayan bebeklerin” detaylı ultrasonda %100 teşhis edilebildiği yazıyordu, bu bizi oldukça eğlendirdi) (Eğlenilecek bir şey olduğundan değil, muhtemelen çok belli etmesek de her ikimizin de “bir sorun olması ihtimaline karşı” hafifçe gergin olmamızdan…)

Atıl Bey, tam bir guru karizmasıyla kızımızı dakikalar içinde kalbinden ciğerlerine, safra kesesinden parmak sayısına, burun kemiğinden ayaklarının altına, kalp kapakçıklarından, anneyle alışveriş esnasındaki kan akışına kadar inceleyiverdi. (Baştan sona yaklaşık 14 dakika sürdü tüm muayene ve sonrasındaki açıklamalar) Muhtemelen her gün yaklaşık 12-14 bebek bekleyen çifte aynı açıklamaları yaptığından oldukça mekanik geldi bize, sonunda da incelediği binlerce bebeğe bir tane daha eklendi.

Neyse uzun lafın kısası, kızımız son derece sağlıklı bir domuzcuk. Hiçbir özel duruma rastlanmadı. (ki aynen benim içime doğduğu gibi) Kromozom sorunu veya organ anomalisi ile doğan bebeklerin oranı %2 iken; detaylı ultrason yaklaşık %75 oranında haberdar olmayı sağlıyormuş. Dolayısıyla %0,5 (en fazla) oranlarına kadar düşürülmüş oluyor risk…

Detaylı ultrason sonucumuzu alır almaz da elbetteki kendi doktorumuzun yolunu tuttuk. Çünkü, nasıl bir doğum, ve nerede bir doğum gibi konuları konuşacaktık…

Older posts Newer posts

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑