Page 36 of 131

Mahmure.com’da Bir Baba

En baştan uyarayım, yazıyı okurken fonda Sting’den “An Englishman in New York” çalıyor olması ısrarla tavsiye edilir. (Hatta aslında başlık olacaktı ama, hadi dedim, başlığı gereğinden fazla uzun tutma)

Evet, Babaolmak.com’da yeterli miktarda yazıyormuşum gibi başka macralarda da yazmaya başlıyorum… Bulardan ilki Mahmure.com. Aslına bakarsanız ilki Alternatif Anne idi ama ne yalan söyleyeyim, bir türlü gerekli dingiinlik ve motivasyonu sağlayıp da yazı yazabilir olamadım Alternatif Anne’ye… (Hala mahçubum bak)

Continue reading

Dört Yaş Bitti!

Minik, minicik kuşum bir yaşını daha doldurdu bugün. Hızla büyümek istediği yaşların en basında… (Bilmiyor yıllar sonra da tam tersine heves edeceğini) Sadece bugün üç pasta kesti, dünküyle dört oldu, keyfine diyecek yok…

Baba ise tüm misafirleri yolcu ettikten sonra taze bir çay demleyip geleneksel (!) yaşgünü mektubunu yazmaya soyundu. dün gece de sabahın ilk saatlerinde denemişti aynı şeyi ama sonuc başarılı degildi. şimdi Z. yan odada uyurken daha kolay olur belki de…

Bazen durup da baktığımda (özellikle de bu aralar) son yıllarda bir arpa boyu yol gitmemişim hissi uyanıyor. Bu histen en hizli şekilde uzaklaştığım an ise bir metreyi gecen boyuyla arpa gibi sapsarı saçları ve ışıldayan, soru soran gözleriyle Z.yi hatırladığım anlar oluyor…

* * *

Kuşum… Bir koca yılı daha arkanda bıraktın… Fark etmesen de şimdiye kadarki en zor yıldı bu belki de… Kocccaman bir kız hatta bir abla oldun bu yıl… Ne kadar büyüdüğünü kanıtladın bize birkaç kez… Bir gün, birdenbire anneyle babanın artık aynı evde yaşamayacaklarını öğrendiğinde de sonrasında da kocamandın… O kadar çabuk anladın ve kabul ettin ki her şeyi… Şaşkınlık oldu sonu… Hiç çaktırmadan idare ettin durumu… Anne ve babanın tüm bencilliklerinin hem kurbanı hem de ürünü oldun… Hiç beklemediğimiz kadar anlayışlı, bir o kadar da destekleyici ve yardımcı oldun…

Artık birbirine çok yakın iki evin var. Pek çok kisi bizden once senden öğrendi bunu… Çoğumuzdan daha güzel anladın ve kabul ettin bu durumu. Bizse bunun senin yaşamının yıllar yıllar sonrasına nasıl etki edeceğini bilemez ama her şeyden cok merak ederek belki de hayatımızın en cesur kararlarından birini uygulamaya başladık.

Dört yaşını bitirmiş kocaman bir abla olsan da konuşamadığımız neler neler var. Bil ki baban son zamanlarda en cok senle dertleşir, dertleşmediğinde de yıllar sonra öyle bir günün hayalini kurar oldu son zamanlarda.

En değişmez sıfatı, en gurur duyduğu ve belki de en cok çabaladığu “baba” sıfatını hediye edeli dört koca yıl oldu babana. Ve baban bunun için sana o kadar içten, o kadar içinden teşekkür ediyor ki duyulur ya da görünür olmaktan çıkıyor bu teşekkür… Ama sen onun gözlerinin ta içine baktığında ya da sarılıp yüzünü boynuna gömdüğünde anlıyor ki teşekkürü doğru yere ulaşmış…

İyi ki doğdun kuşun… Bir arpa boyundan cok daha uzağa gittiğimin, gittiğimizin en somut kanıtı oldun, hep de olacaksın…

Koskoca ve her zamankinden cok daha uzun bir yil arkada kaldı… Sadece sen değil biz de çok büyüdük bu yıl. Ne cok şey öğrendik…

İyi ki doğdun kuşum!

Hoşgeldin Melisa!

Z’nin ilk arkadaşlarından (ki üstelik online ortamda tanışmıştık kendileriyle) Toprak’ın artık gerçek bir kızkardeşi var: Melisa! Bizden biraz uzaktalar… Yeşil bir kart bulduklarından beri kendilerini göremiyor olsak da, Melisa’ya hoş geldin deme fısatını kaçırmıyoruz.
Continue reading

Sizin Hiç Babanız Yandı Mı?

Ekleyecek, önüne ya da arkasına yazacak hiçbir şeyim yok ki…

Sivas 93’ü anmaya kimi itirazı olanlara…

Siz sayın devlet yöneticileri nasıl ki 18 yıl önce günler öncesinden planlanan kalkışmanın piyonu olan binlerce kişinin 35 insanı diri diri yakışını 8 saat boyunca eliniz kolunuz bağlı izlediniz, öyleyse bugün orada kayıplarının yasını tutan birkaç yüz kişinin otelin önünde toplanarak karanfil ve türkülerle acılarını paylaşmalarına ve o meşum günü hatırlatmalarına mani olamazsınız! Siz ki cumhuriyet tarihinin en insafsız ayaklanmalarından birinin temelinde yatan bu ortaçağ zihniyetine göz yumdunuz, siz ki bu katliamın ardından adil bir hukuk süreci işletmediniz, sadece kalabalıktan göstermelik olarak topladığınız sanıkları yargıya taşıdınız, elebaşlarının örgüt liderlerinin peşine düşmediniz, siz ki ‘sözde’ aranan firari sanıkların T. C. Sınırları içinde evlenmesine, askerlik yapmasına, ehliyet almasına olanak sağladınız, siz ki bir insanlık suçunu zaman aşımı ile yüzyüze bırakacak altyapıyı sağladınız, siz ki 18 yıldır eyleme geçen cehalet ile savaşmadınız, Sivas katliamının ardında kalan karanlıkları aydınlatmadınız! Öyleyse bugün bu insanların senede sadece bir gün -o da kendi başlarına geldiği için- toplanmalarını yasaklayamazsınız. O günü tekrar yaşamak bile ne kadar ağırdır bilir misiniz?

Continue reading

Popo vs. Göt

Detaylarını sonra yazacak olmakla birlikte geçen hafta baba-kız tatildeydik. Bir akşam üstü 3-4 kişi bir vosvos içinde kumsaldan eve dönerken arkada oturan Z’den şöyle bir cümle duydum:

“Kumsalda popişime kum kaçmış galiba, kaşındırıyor…”

Bunun üzerine arabadaki diğer bir büyük çocuk “nerene? nerene? diye sorduğunda inanılmaz bir netlikte şu cevap geldi:

“Götüme! Götüme diyorum, kum kaçmış, galiba kaşındırıyor… Götümeeee!!! Götümeeee!!!”

Bu, Z’nin ağzından “göt” kelimesini ilk duyuşum oldu. Tereddütsüz, kendinden emin, olabilecek en düzgün net ve tabii ki inanılmaz vurgulu bir kullanımdı… Sonrasında kimse yorum yapmadı ve konu kapandı (Elbette benim yüzümde kaytan bir gülümseme kaldı) Yaklaşık bir haftadır aklıma her geldiğinde bu sahne gülümseyiveriyorum…. (Götümeee diyoruuuum… Götümeee…)
Bu sabah ise, az önce ikinci olay yaşandı…

Z. kahvaltısını ederken hızlı ve yarım yamalak bir duş yapıp çıktım, yanında beni belimde havluyla gördüğünde “Sadece alt tarafını mı yıkadın?” dedi. (Bu aralar sokakta yazlık terlik ve sandalatlerle gezdiğinden akşamları yatmadan bacaklarını yıkıyoruz) “Hayır” dedim, “tüm vücudumu yıkadım ama kafamı ıslatmadım…” Bunun üzerine ikinci bir kez “sadece alt tarafını mı yıkadın?” diye sorunca: “Boynumu, göğsümü, kollarımı, koltuk altlarımı, göbeğimi, belimi, popomu, bacaklarımı, dizlerimi ve ayaklarımı yıkadım” dedim…
Bir an durup, “götünü de mi yıkadın yani?” diye soruverdi. “Göt yerine popo demeyi tercih ediyorum, daha kibar böylesi, evet popomu da yıkadım” dedim. Bunun üzerine “Ama erkekler göt diyorlar popoya” diye cevapladı. Elbetteki “hangi erkekler?” sorusunun cevabı “okuldaki erkekler” oldu. Ben de tekrar “popo” demeyi tercih ettiğimi böylesinin daha kibar bir ifade olduğunu bir kez daha söyleyince “Evet ben de popo diyorum zaten” dedi ve konu kapandı.

“Göt”ün nerden çıktığı böylece anlaşılmış oldu… :)

 

« Older posts Newer posts »

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑