Internet sektöründe çalışan biri olarak son trendleri, yeni iş modellerini, yeni e-ticaret modellerini takip ediyorum… Son yılların yerli yabancı en gözde elektronik ticaret fikirlerinden biri private shopping (kişiye özel alışveriş mi desem) ve group buying (grupça alışveriş) ya da “gillette” benzeri bir ifadeyle “groupon” siteleri…

Oldukça teknolojik, ilgi şekici, heyecanlandırıcı ürünler ve belli bir yaştan sonra da çocuklar için çok büyük ilgi odağı… Bir yandan çocukların bu tip “oyuncaklardan” uzak durması gerektiğini düşünüp, “gerçek” kitaplarla haşır neşir olmalarını daha doğru bulurken bir yandan da bu tip teknolojilerin hızla yaygınlaşacağını ve belki de çocuklarımız lisedeyken artık basılı nerdeyse hiçbir şey kalmayacağını düşünenlerdenim…

Baba kız küçük kaçamağımızın üçüncü gecesindeyiz. Dün gece o yattıktan ve el ayak çekildikten sonra yazıp bitirdiğim “tefrika”mın ilk bölümünden hemen sonra yaşadıklarımız yazmazsam olmaz… Büyük laf etmemek, dereyi görmeden paçaları sıvamamak lazım, bir kere daha an an yaşadım…

Z ile sinemaya gitmek için üç yaşını doldurmasını bekliyorduk. Aslında biraz da sembolikti bu bekleyiş ama açıkçası artık animasyon filmleri hep üç boyutlu olarak vizyona girdiğinden üç boyut gözlüğüydü, karanlık salonda bütün film boyunca oturmaktı, çişini tutmaktı, yüksek sesten rahatsız olmaktı gibi kaygılardan acele etmiyorduk.

Aslında baba-kız tatili demek doğru olmaz, çünkü yalnız değiliz, ama olsun, sanırım fikir olarak çok hoşuma gittiğinden, ben soranlara baba-kız tatile çıktık diyorum. ;)

Seni bir sabah vakti soğuk bir ameliyathanede kollarıma alışım ve o an nefes almayı unutuşumun, gözlerimin doluşunun ve “hoşgeldin” deyişimin üzerinden tam üç yıl geçti. O gün inanmaya başladığım “mucize” kavramına, o günden beri her gün şahit oluyorum. Bizim küçük mucizemizsin… Her gün…

Z. geri uyumuyordu. Annesi benim yanıma getirmişti ve aramıza almıştık. Normalde sabah bu saatlerde uyandığında yanımıza geliyor ve ayaklarını benim bacaklarımın arasına yerleştiriyor; sarılıp uyumamıza devam ediyoruz. Bu sefer öyle olmadı. Bir süre sonra kulağının ağrıdığını söyleyebildi. Sanıyorum ağrı azalıp artıyordu o da aynı oranda sesli ağlamaya devam ediyordu.