Page 71 of 131

Biraz Genç Baba Olmak

Alfie ve kızı Maisie

Friendfeed‘de bir arkadaşım sayesinde İngiliz The Sun gazetesindeki bir habere ulaştım…  13 yaşında bir “çocuk”la 15 yaşındaki kız arkadaşının bir gecelik “yaramazlık” ardından ortaya çıkan durum… Sonuç mu? 13 yaşında bir baba, 15 yaşında bir anne, 30’lu yaşlarında anneanneler, dedeler…

Haberin tamamını tam bu linkin üzerine tıklayarak okuyabilirsiniz. Konu, İngiltere’de olduça yaratmış gibi görünüyor. Genç baba, her ne kadar “baba olmak” konusunda kendisini önünde nelerin olduğunu bilmese de şu anda bebekle oldukça ilgili görünüyormuş. Beklenenin aksine omuz silkip evde play station oynamak yerine her gün hastaneye gitmesi, bebeği biberonla beslemek konusunda çok istekli olması vb. şaşırtmış görenleri… Öte uandan kürtaj jarşıtı gruplardan da çifte tebrikler geliyormuş cesretlerinden ötürü. Öte yandan da İngiltere’nin okullardak cinsellik eğitimi konusunda ciddi paralar harcadığı ve bunun karşılığının böylesi olaylar olmaması gerektiği konusunda da yorumlar var. (Bu ikilinin dersi kırdıkları açık, hatta dersi kırdıktan sonra ne yaptıkları da açık :)

Bu arada İngiltere’de en erken baba olan velet de (yıl 1998) 12 yaşındaymış. (Anne yine 15’miş)

Biraz fazla üçüncü sayfa haberi oldu kusura bakmayın.

EK: Radikal’de bu haberin ertesi günü Türkçe olarak aynı haberi yaptı o da burada…

Üç Çocuk Babası Bir Oyuncu Olmak – Baba Olmak

Baba Oğul - Deli Deli Olma

Yukarıdaki fotograf hakkında uzun zamandır yazmak istiyordum. Biraz iş (online sinema yayıncılığı / tanıtım / basın ve halkla ilişkiler) biraz da hobi (fotograf) sebebiyle bulunduğum bir basın toplantısında bir baba oğulun fotograflarını çekmiştim.

Toplantı başrollerinde Tarık Akan (yıllar sonra) ve şerif Sezer’in oynadığı, Murat Saraçoğlu tarafından yönetilen Deli Deli Olma filminin basın toplantısıydı ve filmde iki usta oyuncunun gençliklerini de gerçek çocukları canlandıracaktı. (Bu arada basın toplantısı çekimler başlamadan önceydi, ben bu yazıyı yazana kadar çekimler tamamlandı, vizyon tarihi -17 Nisan 2009- netleşti)

Uzatmayayım, o toplantıda şahit olduğum bir detaydan bahsedeceğim; ciddi sayıda basın mensubu hazır bulunsa da, yıllar sonra beyazperdeye dönen bir oyuncuyla ilgili sorular havada uçuşsa da bir aktörün nasıl bir anda babaya dönüştüğüne şahit oldum. Oğluyla (ve diğer çocuklarıyla) ilgili sorulara yanıt verirken nasıl diğer herşeyi unuttuğunu, gözlerinin içinin parladığını ve onlar hakkında uzun uzun konuşmanın onu ne kadar mutlu ettiğini; koltuklarının nasıl kabardığını gördüm…[1] [2] [3]

…İşte “baba olmak” dedim.

Heimlich Hareketi

Üç dört hafta önce 18 aydır yaşadığımız en ciddi tehlikeyi atlattık. (Belki de bize öyle geldi…) Kipitap.com’un ofisinde bir mesai sonrası, Z., babannesi, dedesi; teyzesi ve ben toplamda 4,5 – 5 kişiyiz. Z, dedesiyle birlikte portakal yemekte (masanın üstünde oturuyor) babaanne onlara yakın, portakal soyuyor; ben ve teyze odanın bambaşka bir ucundayız.

Birden Z öksürmeye, daha doğrusu öksürememeye başladı. Seslerini duymakla birlikte bir an için çok ilgilenmemiş olsam da sadece saniyeler belki de saliseler içinde masa başında ortalık karıştı… O “an” döndüğümde büyükbaba (ki babam olur) önce Z’nin sırtına vururken bir anda alıp ters çevirdi, bir yandan -inanılmaz bir panikle- sırtına vururken bir yandan da parmaklarını havada ters duran Z’nin ağzına sokmaya çalışıyordu. (Bu arada yazarken bu kadar uzun olduğuna bakmayın tüm herşey dediğim gibi saniyeler içinde oluyor) Ne ara yanlarına ulaştım ve Z’yi alıp koluma, başı hafifçe daha aşağıda kalacak şekilde- yatırdığımı hatırlamıyorum desem yeridir. Sırtını hafifçe aşağı doğru (baş tarafına doğru) masaj yaparak vururken zaten korkudan ve şaşkınlıktan nutku tutulmuş Z’ye sakin olmasını ve ağzını açmasını söylüyordum, bir yandan da babaanne ve dededen sakin olmalarını istiyordum (yaşadıkları panik anlatılamaz) Ki buna rağmen babam yine de iki arada bir derede parmaklarını Zeynep’in ağzına sokmaya çalışıyordu… Derken Z’nin ağzını açmasıyla portakal parçası avcuma çıkıverdi. Z uzun süre omzumda yattı; ardından portakalla aralarında bir düşmanlık filizlenmemesi için benim ısrarımla biraz portakal yedi (ki dedesi ısrarla karşı çıkmaktaydı) ancak yaşadığı şoku atlatması vakit aldı… (Hem Z’nin hem de dedesinin)

Tüm bu olayı daha sonra düşündüğümde o an nasıl o kadar sakin ve soğukkanlı olduğuma şaşırıyorum (ki düşününce büyük bir tehlikeydi) İşin güzel ve en şanslı yanı (belki de soğukkanlılığımın sebebi ama emin de değilim) sadece 4-5 gün önce, hafta sonu, çocuk ilkyardım eğitimine katılmış, böyle bir durumda neler yapılması gerektiğini dinlemiş, manken üstünde uygulamalı seyretmiş, üstüne bir de oyuncak bebek manken üzerinde bizzat pratik yapmıştım. şimdi diyeceksiniz ki bunun üstüne elbette soğukkanlı olacaksın… ALAKASI YOK! Soğukkanlı olsam ve sağlıklı düşünsem yanlış hareket yapmazdım… :)  Ciddiyim…

Gelelim eğitim konusuna… Boğaza bir şey takılması, yutamama, nefes alamama gibi durumlarda 1 yaşına kadar bebeklerde uygulanacak hareket ve 1 yaştan büyük çocuklara uygulancak hareket tamamen farklı. Bir yaşına kadar bebekleri benim olay esnasında yaptığı gibi kolunuza yatırıp, boyun çene civarı avcunuza oturuyor gibi yerleşiyor zaten; parmaklarınızı birleştirip avcunuzu hafif çukur yaparak sırtına hafifçe yukardan (ayak tarafı) aşağıya (baş tarafı) vurarak yardımcı oluyorsunuz, bu sırada ağzına düşecek parçanın ağzını ve nefes alışıı engellememesi için diğer elinizin bir parmağıyla da ağzını kontrol ediyorsunuz. (Benim yaptığım buydu) (Ki aşağıdaki linklerde video da mevcut – gittiğim eğitimde sadece ilk yarısını, yüzükoyun olan kısmı görmüştüm)

Bir yaşından büyük çocuklara ise; aslında yetişkinlerde de nerdeyse birebir uygulanan Heimlich Hareketi’ni uyguluyorsunuz. (Bir yaşından küçüklerde de hareketin adı aynı aslında biraz araştırınca öğrendim) Bir elinizi kaburga kemiklerinin biraz altına yerleştirip diğer elinizle ilk elinizin bileğini kavrıyor ve bastırıyorsunuz. Diyaframdaki nefesle birlikte iöerde her ne kaldıysa dışarı çıkıyor… Çocuğun yaşına göre uyguladığınız basıncı ayarlamanız lazım, hareketin yanlış uygulanması hasara da sebep olabiliyor.

Böyle anlattığıma bakmayın, sağlıkla ilgli bir işim veya eğitimim yok. Heimlich’i ilk kez nerdeyse 15 sene önce ehliyet kursunda görmüştüm, bir de yılbaşı civarı çocuk ilkyardım eğitiminde; ilk hareketi zaten sadece eğitimde gördüm. Dolayısıyla anlattıklarım konusunda herhangi bir sorumluluk üstlenmek istemem; konu son derece hayati olduğundan kendiniz araştırın, öğrenin derim. Hatta daha da ahkam keser; siz de Çocukgüvenlik.com.tr tarafından ücretsiz düzenlenen çocuk ilkyardım eğitimlerine bir ara katılın derim. (Konuya zaten ilgili kişiler için sıkıcı olabilir ama ilkyardımın nerede ne şekilde gerekeceği belli olmuyor hayatta…)

Konuyu internette kurcalamak isteyenler için:

– How to Do the Heimlich Maneuver / Heimlich hareketi nasıl yapılır?
– Boğulma (wikipedia)
– Henry Heimlich kimdir? (wikipedia)
– Heimlich Enstitüsü
– Heimlich Manoeuvre hakkında detaylı bilgi
– Çocuklarda Heimlich
– 1 yaş altı çocuklar için Heimlich (video)
– 1 yaş üstü için Heimlich (videolu)

Sanıyorum bir sonraki ücretsiz eğitim 21 şubat 2009 cumartesi günü… Detaylar için tıklayın…

Yaptığım En Keyifli Duş

Bugün bir ilki (daha) yaşadık. Kızımız, şimdiye kadar (ki bu tam olarak 19 ay ediyor) duşakabin içine oturtulan banyo aparatının üstünde oturur / yatar şekilde küvetin dışında duran anne veya babası tarafından yıkanıyordu. Nadiren kendi bebek küvetinin içine su doldurup biraz eğlenmsine de izin vererek, küvetin içinde şap şup yapıp, kurmalı kurbağasıyla yıkandığı da oluyordu.

Bugün ilk kez baba kız birlikte banyoya girdik. (Daha önce, çok küçükken kucağımda da yıkanmışlığı var tabi) Artık, duşakabin içinde ayakta durarak yıkanma zamanı gelip gelmediğini görelim dedik. Ve gördük ki “oluyor”. Böylece ilk kez aynı anda, ayakta, birlikte banyo yapmış olduk. Bu arada konuyla ilgili bir takım püf noktalarını birlikte tespit ettik ve bunları paylaşmak da babaya düştü.

“Haydi birlikte banyo yapalım” deyip üstünü çıkarttıktan saniyeler sonra Z, duşakabinin içinde ayakta ve hazır şekilde bekliyordu. Son anda aklıma gelen minik oyuncak taburesini salondan kapıp gelmemle tüm banyo sürecinin en akıllıca hreketini yaptığımı daha sonra fark ettim. Böylelikle Z’nin ayakları küvetin tabanından kesildi ve su ısınırken soğuk sudan, çok ısındığında da sıcak sudan korunmuş oldu. Yanı sıra bir karış da olsa yükseldiğinden (84cm + bir karış) boyu babasına biraz daha yaklaştı ve eğilip kendisini şampuanlamak / sabunlamak çok daha kolay oldu. Üstüne bir de taburenin üstü lego benzeri çıkıntılara sahip olduğundan ayakları kaymadı… (Taburenin kenarında lego doldurmaya yarayan ceplere su dolması da ilgisinin sürekli taburede olmasını ve oyalanmasını sağladı)

Aramızdaki boy farkı dezvantaj olmayıp büyük bir avantaja döndü, böylece suyun kendiliğinden ısındığını veya soğuduğunu su ona ulaşmadan fark edip önlem almak mümkün oldu. Suyu yukardan gelmesinin yarattığı en büyük dezavantaj ise bir süre sonra Z’nin kafasını yukarı kaldırıp ağzını açtığında su içebildiğini fark etmesiydi. (Kovayla üstüne su dökerek yıkarken de su yutmayı becerdiği için bu bir dezavantaj sayılmayabilir aslında)

Sırayla şampuanlandık, durulandık, babası kendi saçlarını yıkarken üşümesin diye sık sık Z’ye de su tuttu. Z, ayakta durmaktan sıkıldığında uzun bir uğraşın ardından taburesine oturmayı becerdi ve sonrasında da babasının ayak bileklerini -taburesinin kenarındaki ceplerde biriken suyla- yıkamaya çalıştı. Tüm durulama işlerinin ardından bir süre de keyif için birbirlerini ıslattıktan sonra duşun ahizesi ilk kez Z’nin eline geçti ve Z kendi kendini yıkamanın tadına vardı. (Beklenmedik şekilde ağzına su tutmayıp, oturduğu yerde boynundan aşağısını duruladı)

En son sınav iki ıslak kişinin hızla duşakabinden çıkıp kurulanmasıydı, öncelik elbette küçük olanındı, hemen dışarı çıkarılıp havluya sarılıp çamaşır makinesinin üstüne konuşlandırıldı. İnanılmaz bir uslulukla sakince beklerken babası da kafasına havlu sarıp (ki çamaşır makinesinin üstünde sakin ancak şaşkın şekilde oturmasının sebebi buydu) bornozunu giydiğinde herşey normal dönmüştü. Hızla Z’nin saçları “vuuu vuuu” ile kurutulup tarandı, odasına gidilip hafif bir mızırdanmayla birlikte giyinildi, “baba ne giymiş” “kafasına şapka yapmış” gibi ünlemeler eşliğinde ve “baba giyinmesin” cümlelerine aldırmadan baba da giyindiğinde anneye iyi uykular demeye gidildi ve hemen Z’nin kendi yatağına gidilip yatıldı. Banyo macerasının yorgunluğu ve keyfiyle yaklaşık 10 dakikalık bir el ele yatış sonunda (evet hala eli tutulmadan uyumuyor) Z uyumuş, babası atıştırmalık bir şeylerin yanına bir kadeh keyif şarabını alıp bu yazıyı yazmak için uzun zamandır çok boşladığı Babaolmak.com’un başına geçmişti.

Gökten üç kurmalı banyo kurbağası düştü… Biri küçük kıza, biri babasına, sonuncu da okuyanlara… :P

Çocuk Kitapları Üzerine Bir Site: Kipitap.com

kipitap_kipiBabaolmak.com’un dikkatli müdavimleri fark etmişlerdir hem ana sayfada hem de yazı sayfalarında yazıların altında yaklaşık 1,5 aydır Çocuk Kitapçısı: Kipitap.com tanıtımları bulunuyor. Uzun süredir Kipitap.com‘un tanıtmayı planlamakla beraber kendim de işin içinde olduğumdan ne şekilde yapmanın daha doğru olacağını tartarken sonunda ne yapmam gerektiğine bir anda karar verdim.

Ben bu siteye internette rastlamış olsaydım (ve bu girişimin fikir sahiplerinden biri olmasaydım) ne şekilde tanıtırdım diyerek aynen o şekilde; elimdeki basın bülteni ve Çocuk Kitapçısı: Kipitap.com‘daki hakkımızda, manifestomuz, biz kimiz, siz… gibi linklerdeki bilgileri kullanarak siteden bahsetmeye karar verdim. (Öte yandan bir kaygım da her yerde yer alabilecek böyle bir tanıtım yerine işi içinde olan birinin gözünden anlatmak da daha farklı ve yerinde olabilir.)(Gördüğünüz gibi kafam karışık hala)

Çocuk Kitapçısı: Kipitap.com tam anlamıyla bir ihtiyaçtan doğan bir fikir. “Çocuğumuza hangi yaşta hangi kitapları alsak”, “bu kitabı daha önce almış olanların düşüncelerini bilsek”, “aldığımız kitaplarla ilgili görüşlerimizi paylaşsak” derken doğan çocuk kitapları sitesi fikri zaman içinde hızla gelişerek kitaplar dışında yayınevleri, çocuk kitabı yazarları, illüstratörlerle ilgili bilgilerin olabileceği, kitaplar öneren, uzmanların ve ebeveynlerin aktif rol aldığı detaylı bir siteye dönüşmüş. (“Dönüştü” de denebilir)

Psikolog bir anne, sosyolog bir teyze ve internet sektöründe çalışan, tüm zamanını internet projeleri kurgulayarak, geliştirerek ve yöneterek geçiren bir baba işin içinde olunca ekibin görev ve sorumlulukları kendiliğinden belirlenmiş oldu zaten… Uzatmayayım, bir takım bilgileri de aynen ileteyim:

Çocuk kitapları ve çocuklara yönelik kültür ürünleri alanında faaliyet göstemek üzere kurulan Çocuk Kitapçısı Kipitap.com, öncelikle anne babalara, çocuklarına kitap alırken yaşlarına ve seviyelerine göre yol göstermek, kitap seçiminde yardımcı olmak amacını taşıyor. Uzmanların, ebeveynlerin ve çocuk kitabını okuyan herkesin kitaplar hakkındaki görüşlerini yayınlayan Kipitap.com, bu alanda eksikliği hissedilen bir boşluğu doldurmayı hedefliyor.

Kipitap.com’un en önemli özelliği, herşeyden önce tematik bir site olması ve çocuk kitapları ve çocuklara yönelik kültür ürünlerine odaklanmış olması. Sitede önerilen her kitap okunup değerlendirilip sınıflandırıldıktan sonra sitede yayınlanıyor. Sitede kitaplar dışında kitaplar, okum alışkanlıkları, kitap seçimi gibi konularda makaleler de yayınlanıyor ve bir süre sonra uzmanlarla söyleşilere de yer verilmeye başlanacak.

kipitap_screenshot

Çocuk Kitapçısı: Kipitap.com’un Manifestosu

• Çocuklarımız, her şeyden daha kıymetli ve önemlidir.
• Çocuklarımızı iyi yetişmiş, bilinçli okur yazarlar haline getirmek en önemli misyonumuzdur.
• Fikirler, paylaştıkça ve tartışıldıkça zenginleşir.
• Tecrübe, paylaşıldığında değerli hale gelir. “Tecrübe, insanın başına gelen şey değildir; insanın başına gelenle ne yaptığıdır.” (Aldous Huxley)
• Çocuklarımızı korumak, kollamak, gözetmek en önemli görevlerimizden biridir.• Çevreye duyarlı olmak, çocuklarımıza sağlıklı ve tükenmemiş bir çevre bırakmak için elimizden geleni yapmalıyız.
• Kipitap.com ekibinden hiç kimse, kendi çocuğuna okutmayacağı bir kitabı başkalarına tavsiye etmez.
• Kitap değerlendirirken aslolan, hiçbir zaman yayınevi veya yazar değildir. Aslolan metindir.
• Çocuklarımızı, özgür, kendi düşünen ve karar veren, sorgulamaya, tahlil etmeye yönlendiren kitaplar favorimizdir.
• Çocuk kitabı seçmek ciddi bir iştir. Ancak somurtmadan ve takım elbise giymeden de ciddi olunabilir.

Upuzun bir yazı yazmanın çok da gereği yok, ilgili linkleri de verdim mi bana kalırsa yazacak çok fazla şey kalmıyor…

– Kipitap.com hakkında
– Kim oldukları hakkında
– Kipitap.com’un maskotu Kipi’nin blogu
– Kipitap.com’un bir de facebook grubu var ki, bir takım yenilikler orada öncelikli olarak duyuruluyor
– Kipitap.com’un siteyle ilgili güncellemelerin yayınlandığı bir resmi blogu daha var

(Linkler de çok oldu değil mi, aslında her detaya Kipitap.com‘un ana sayfasında, en alttaki linklerden ulaşabilirsiniz.

« Older posts Newer posts »

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑