Page 81 of 131

Days With My Father – Babamla Günlerim

Philip Toledano, Amerikalı bir fotografçı. New York’ta yaşıyor ve çalışıyor. Geçmişinde büyük reklam ajanslarında art direktör olarak da çalışmış ancak son yıllarda sadece fotoğrafçılıkla uğraşıyor.

Yakın zamanda annesini kaydeben Toledano bir anda yaşlı babasıyla vakit geçirmeye başlıyor. Annesinin ona hiç yansıtmadığı bir takım zorluklar bir anda karşısına çıkmaya başlıyor. Babasında kısa süreli hafıza bozukluğu var. Yani bir nevi balık hafızası. Çok çok kısa süre önce yaşadıklarını hatırlamıyor. ( “50 İlk Öpücük” filmini seyretmiş miydiniz?)

Philip Toledano babasının fotograflarını cekmeye başlayıp bir günlük oluşturmuş. Yaşadıklarını fotograflar yoluyla anlatmış. Başarılı bir fotografçı ve art direktör elinden çıkan çalışmalar çok şık bir web sitesinde sunuluyor.

Çok etkileyici, bazen iç buran, bazen neşelendiren kareler için tıklayın: Days With My Father
Philip Toledano’nun kendi sitesi de burada…

Kız Olmak…

Son zamanlarda takip etmeye başladığım bir blog: Pazarlama Cadısı. Ancak en son yazısı pazarlamayla (veya interaktif pazarlamayla) ilgili değil, baba olmakla da ilgili değil. “Kız olmak”la ilgili… (Dolayısıyla “baba olmak”la da ilgili)

14 yıl boyunca bu tarihte yazdım sana. Ama bu defa en kabullenmiş halimle yazıyorum. Artık bir yıl dönümü yazısı değil bu yazdığım.

14 yıl önce bugün düşündüğüm tek şey sensiz hayatın nasıl devam edeceğiydi. O an tek ilgilendiğim ise hayatının son 6 ayında seni çökerten ağrılarından kurtulup huzurlu olup olmadığındı. Acı olansa bunun cevabının olmamasıydı. Hiçbir şey konuştuğumuz gibi gitmemişti. Dalga geçip üstüne bir dünya geyik yaptığımız kansere yenilmiştin. Galip gelen biz değildik. 14 yıl önce o gün bana her şeyden daha zor gelmişti.

Yazının tamamını okumak çin Pazarlama Cadısı’nın bloguna gitmeniz gerekecek… Buraya tıklasanız yeterli…

13.Ay Doktor Kontrolü

Bu sabah Zeynep’le birlikte baba kız aylık doktrol kontrolüne gittik. 12.ay sonunda yapılması gereken aşımız yakın zamanda ateşli hastalık geçirildiğinden bu aya kalmıştı. Hem kontrol hem aşı işimiz vardı.

Anne de Mine Teyze’miz de gelemedi bu sefer. Dolayısıyla ilk kez baba kız yalnız gidecektik doktora. Erkenden kahvaltımızı edip hazır olduk. Her zaman geç kaldığımız için çok erken çıktık evden. (9.30’daki randevu için 8.20’de çıktık) Planımız Koşuyolunda biraz park bahçe gezmekti… Zeynep’in yolda keyfi son derece yerindeydi; önündeki koltuğun baş dayama zımbırtısını çıkartınca yolu da görebiliyor ve koltuğuna bağlı olduğu için hiç homurdanmıyor. (Ki bu sefer konuşan köpeği de kucağındaydı, yolun yarısında onunla oynadı)

Saat 9.00’a gelmeden doktorumuza varmıştık. Bizden önce kimse de olmadığından hemen doktorumuz Alev Hanım’ın yanına çıktık. zaten hiçbir sıkıntı yoktu son zamanlarda. Zeynep soyundu, son derece sakince doktorunun kendisini muayene etmesine izin verdi. (Nerdeyse gıkı çıkmadı, hatta steteskopun vücuduna değmesinden de son derece hoşnut göründü)

Boy 1,5 cm kadar uzamış: 78cm olmuş. Kilo oldukça artmış ce 9900gr olmuş. (düz 10 kilo demeye başlamıştık biz zaten)

Sonuç itibariyle ciddi hiçbir şeyi yok. Vücudundaki kızarıklıklar önemsiz; oyuncaklardan biriyle (muhtemelen) çizdiği bacağındaki çiziğe batticon sürülecek; kulağının içlerindeki gözle görülmeyen kirler için yatmadan önce birer damla gliserin damlatılacak. Devit ve flor haplarına devam.

“Tuz” konusunu da konuştuk doktorumuzla. Zeynep şeker ve tuzdan itinayla uzak tutuluyor doğduğundan beri. Artık biraz tuz kullanılmaya başlanabilirmiş: Bir tencere yemeğe yarım çay kaşığı tuz ölçeğinde… Öte yandan kendi yemeklerini yemek yerine bizle birlikta masada oturup bizim yediklerimizi yemeyi tercih ettiğini söylediğimde doktorumuza “artık yiyebilir siz de muhtemelen çok tuzlu ve yağlı yemiyorsunuzdur” dedi. (Kızımız bizle birlikte yemek yerken masada oturulduğu sürece de non-stop yemek yiyebiliyor…)( Non-Stop yiyebildiği bir diğer şey de meyve… Hiçbir şekilde doymadan, hiç durmadan meyve yiyebilmekte: Karpuz-Karpiş; Armut-Armi gibi bir takım isimleri de var yediği meyvelerden bazılarının)

Çok fazla sinek soktuğu ve fazlaca kabardığı zamanlar Zyrtec kullanabileceğimizi bir kere de doktorumuza onaylattık. O da aşırı durumlarda kullanabilirsiniz ama normal zamanda sinek ısırıkları için Stilex’i rahatlıkla kullanın dedi. Sinek sokmadan önlem almak adına ne yapalım dediğimizde de vücuda sürülen hiçbir şeyi tavsiye etmediğini söyledi. Bazı ailelerden kola takılan bileklik şeklinde ürünlerin faydalı olduğunu duymuş… (Araştıracağız bakalım)

Azu dişler bu aralar arkası arkasına geliyor. şu anda 11 diş tamamlanmış durumda, 12. de çıkmak üzereymiş, öğrendik bugün. (İlk diş 5 aylıkken çıkmıştı, performans oldukça sıkı yani)

Sıra aşıya geldiğinde de oldukça sakindi Zeynep, koldan yapılacak aşı öncesi kolunun silinmesini ilgiyle izledi. Sonrasında da, her zaman olduğu gibi iğne ilk saplandığında değil biraz daha sonrasında bağrındı… (Aşının yaktığını tahmin ediyorum ben) Aşıyla ilgili ağlaması da yaklaşık 4 saniye kadar sürdü. Daha sonra doktorumuzun odasında gördüğü oyuncak ördek ilgisini hemen dağıttı. Doktorunun kucağında odanın içinde attığı bir tur kendisini iyice sakinleştirdi. Kızamık, kızamıkçık ve kabakulak aşısını birlikte olmuş oldu. 10-15 gün içinde hafifi bir döküntü ve kabakulak benzeri bir kulak altıo şişliği görülebilirmiş, böyle bir durumda doktorumuzu arayacağız. Ateş yapmayan bir aşıymış anacak bu akşam banyo yapılmayacak.

Bundan sonra bir ay atlayarak kontrole gideceğimizi öğrendik son olarak. Yani önümüzdeki ay kontrol yok. 15.ay sonunda doktorumuzla görüşeceğiz.

Çocuğunuza Doğru Ayakkabıyı Alın…

For First StepsYazılmak üzere sırada bekleyenler listemdeki konulardan biri de yürüme ve ayakkabı meselesiydi… Uzman TV’nin kurucusu, hem “internetçi” hem baba, Ersan Özer’den gelen bir linkle bu konuyu hemen yazayım dedim…

UzmanTV.com’dan gelen link: “Çocuğunuza Doğru Ayakkabıyı Alın” konulu… Biz de bu aralar kızımızın yürüyüşünü büyük bir keyifle ve heyacanla seyretemekte olduğumuzdan hemen sizlerle paylaşayım istedim. Malum, 10-15 ay arası velet sahibi olanlar muhtemelen biliyorlardır… “İlk Adım Ayakkabısı” diye bir olay var… (Üşenmeyip geçenlerde bir akşam Zeynep’in ilk – ilk adım ayakkabılarının fotografını çekmiştim. (Ancak yazı kısmını yazmadığım için Babaolmak.com’a koymamıştım…) (şimdi koydum, kendileri solda…)

Hazır konuyu açmışken de bir takım linkler vermemek olmaz… Buyrun, bebeklerin yürümesi ve ilk ayakkabıları ile ilgili bir takım linkler:

– Developmental milestone: Walking
– Your baby’s first shoes
– Blogs About Baby Shoes (Birçok başarılı link var)
– Choosing Best Shoes for Baby – Tips for Expensive and Inexpensive Baby Shoes.
– Baby Shoes (Abaut.com)
– How to buy your baby’s first shoes.
– Your walking baby 

Kızımızla İlk Kamp

Kızımız hamileyken bir iki sefer kamp yapmış ancak geçen yaz sadece günübirlik bir denememiz olmuş, ancak kendisinin ufacıklığından dolayı muvaffak olamamıştık. (Hatta bus‘ımızın bagajında keklere sinek gelmesin dieye örtülen “kek cibinliği”nin içinde bir iki fotoğrafı olmuştu kendisinin. (Gecen ay da aynı yerde, yeşillikler içinde bu sefer çok da keyifli bir gün geçirdik o da ayrı…)

Getiğimiz haftasonu -sonunda- sezonu açtık ve iki bus kamp yapma amaçlı Ağva’ya gittik. Genelde şile Karyat‘a gidiyor olsak da açıkçası imkanların fazlalığı, denize yakınlığı, havuz ve duş imkanları vb. (ve elbette ki manzarası) sebebiyle Ağva Woodyville‘i (Akkaya Camping diye de bilinir) tercih ettik.

Tercihimizin doğruluğunu da gördük. Bebekli (veya çocuklu) ekipler için son derece mantıklı…
– Temizlikl, hijyen, yertemiz tuvalet, soyunma kabinleri ve duşlar
– Çocuk havuzu
– Bol çim alan
– Bir önceki gidişimizde (2 yıl olmuştu) olmayan -belki de dikkatimi çekmemiştir- çocuk parkı ve salıncaklar
– Hiçbir rahatsızlık vermeyen evcil köpekler
– Temiz kumsal
– Küçük çocuklu ailelerin tercih etmesi sebebiyle etrafta bol bol akran…
– İstanbul’a yaklaşık 60dk uzaklık. (Ataşehir’den ölçülmüştür)

Gelelim mutlaka dikkat edilmesi gereken bir iki noktaya…
– Yaklaşık 12,5 aylık bişr velediniz varsa emeklemek ve yürümek arasında bir yerdedir kendisi muhtemelen. Pusetinde oturmamak için herşeyi yapmaktadır ancak kumsal ve çimenlikte de başı boş bırakılamaz. Gerektiğinde brakabilmek için yanımızda park yatak götürdük ki içine oyuncaklarıyla birlikte bırakışdığında 20-30dk kendi kendine takılabildi kızımız. (Çok önemli bir vakit) Bizim park yatağımız olmadığından San‘ınkini ödünç aldık. (Teşekkür ederiz)
– Sivrisineklere karşı bir çözüm… MUTLAKA… Yalnız burada dikkat edilmesi gereken konu, doğru çözümün bulunması… Biz, bu hafta sonu bulamadık. Pazar sabahı uyandığımızda yaklaşık 10-12 sinek ısırığı vardı Zeynep’in vücudunda. (Ciddi bir kısmı yüzünde ve kollarında) Geceleyin açıkta kalan yerlerine Chicco’nun bitkisel sinek kovucusundan sürmüş; tüm gece karavan’ın içinde Raid’in likid sinek kovarını elektriğe takılı olarak tutmuştuk. (Olmadı olamadı…) Kamp sonrası mahalle eczacımızdan aldığımız bilgi (kendisinin de 18 aylık oğlu olduğu için pek güveniyoruz önerilerine) bitkisel sinek kovucuların hiçbir işe yaramadığı; piyasda satılan OFF‘un bebeklerde de yüz hariç her yerde kullanılabileceği oldu.

Öte yandan diğer bir özleştiri de Cumartesi gecesi kampta bastıran yağmur sebebiyle yağmurdan kaçan sineklerin de ilaçlara rağmen içeri doluştuğu, sonra da çıkacak delik bulamadıklarından (sineklik ve teller sebebiyle) içerde de ya herru ya merru deyip saldırıya geçtikleri. (Bir de sanıyorum bitkisel olsun olmasın sinek kovucu sprey, süt ve losyonların vücuda sürükdükten sonra etkisini gece boyu sürdürmedikleri gerçeği var. Bir dahaki kampta gece kalkıp tazeleme yapılacak)

Bu yazı oldukça uzun olduğundan; diğer bir iki konu ayrıca yazılacak artık… ;)

« Older posts Newer posts »

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑