Zeynep’in ilk dişinin tam bir hafta ardından (yani iki gün önce) ikinci dişi de “savulun geliyorum ben!” diyerek kafasını dışarı uzatıverdi. Artık kızımızın altta yanyana iki dişi var. (Sayılır)

Artık çenesini, burnunu filan severken içimiz eskisi kadar rahat değil, her an parmağımızı kapıp ısırabileceğinden şüpheleniyoruz. ;)

Bir çok diş kaşıma zımbırtısı, çıngırak benzeri zamazingoyu es geçip en severek yaladığı (dişlediğii) şey kendi yumruğu Zeynep’in. Geçenlerde bizimle birlikte yemek sofrasına oturdu. (Evet, artık bir mama sandalyesi var) ve eline verdiğimiz bebek kaşşığını inanılmaz bir keyifle ağzına götürüp (büyük br acemlikle) kaşığı dişlerini kaşımak için kullandı… Kaşıkların tutma kızımları avcunun içine tam oturduğundan olsa gerek; çok rahat ediyor.

Çocuklarınız sizin çocuklarınız değil,
Onlar kendi yolunu izleyen Hayat´ın oğulları ve kızları.
Sizin aracılığınızla geldiler ama sizden gelmediler
Ve sizinle birlikte olsalar da sizin değiller.
Onlara sevginizi verebilirsiniz,düşüncelerinizi değil.
Çünkü onların da kendi düşünceleri vardır.
Bedenlerini tutabilirsiniz,ruhlarını değil.
Çünkü ruhlar yarındadır,
Siz ise yarını düşlerinizde bile göremezsiniz.
Siz onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz ama sakın onları
Kendiniz gibi olmaya zorlamayın.
Çünkü hayat geriye dönmez,dünle de bir alışverişi yoktur.
Siz yaysınız,çocuklarınız ise sizden çok ilerilere atılmış oklar.
Okçu,sonsuzluk yolundaki hedefi görür
Ve o yüce gücü ile yayı eğerek okun uzaklara uçmasını sağlar.
Okçunun önünde kıvançla eğilin
Çünkü okçu,uzaklara giden oku sevdiği kadar
Başını dimdik tutarak kalan yayı da sever.

Khalil Gibran

(30 yaşındaki çocuğa, annesinden gelen doğumgünü kartından…)

Khalil Gibran / Kahlil Gibran / Halil Cibran hakkında daha detaylı bilgi almak isterseniz:
– Vikipedi
– Wikipedia
– Ekşi Sözlük veya
– Kahlil.org‘a uğrayabilirsiniz.

Hafta sonu dördüncü ayımızın tamamlanmasının ardından bugün aylık kontrol için doktorumuz Alev Fırat’ın yanındaydık. Sabah 8.30’daki randevunun ardından Zeynep’in tüm gününü babasının ofisinde geçirecek olması da ayrıca bir heyecan konusuydu. (Evden fırlama telaşından Zeynep’in biberonlarının evde kalmış olduğu çok geç fark edildi) ( Çantamızda mama, sıcak su vb gibi herşey olmasına rağmen biberonlar evde sterilizatörün içinde keyif yaptı tüm gün)

Gecikmemiz sorun olmadan doktorumuzla görüştük.
Kilo: 5300gr’dan 6080’e
Boy: 58cm’den 62,5’a çıkmıştı.

Kafayı kaldırması, belini kaldırması, ayaklarını basması gibi testlerden başarıyla geçen Zeynep Hanım güzel bir aferin aldığı gibi; kilodaki değişimi mama vermeden sadece anne sütüyle başaran annemiz de güzel sözler duydu doktordan. (Bir ara sütün azalması söz konusu olmuş, mama takviyesine başlanmışken annemiz inatla ve ısrarla sütünü arttırmak için uğraşıp sonunda da başardı)

Toplam iki kere yapılan rota aşısının ikinci dozu ve karma aşı yapıldı Zeynep’e. Ağzındaki köpüklü halin sebebi diş etlerinde aktivite başladığı ve iki aya kadar diş çıkacağının bir işareti olarak yorumlandı. (Hamileliğin başından beri daya anneye flor hapını, kalsiyum hapını, utanmasa dişli doğacaktı demek ki kızımız :)

Ara ara oturtabilirmişiz; anne sütüyle yola devam etsek de yeni tatlara alışsın diye elma armut gibi sert meyveleri yalatabilirmişiz. (Aylardır algıladığı tek tat süt ve mama olan bir insan hayatına bu tip bir çılgın değişiklik katma fikri çok heyecanlandırdı bizi) Boş zamanlarında kızımızı yatak gibi yumuşak bir zeminde değil, halı gibi sert zeminde yatırmaya başlayabilirmişiz, böylelikle dönme çalışmaları yapabilirmiş. Yattığı oda sıcaklığı konusuna büyük önem verdiğini gördüğümüz doktorumuz 21 derecede ısrarlı. Oysa biz, evin tüm yatak odalarının kaloriferlerini kış boyu kapalı tutmamıza rağmen oda sıcaklığını 23-24 derecenin altında indiremiyoruz. (Neymiş, camı daha sık açarak odayı serinletecekmişiz. )

Sonuç itibariyle gelişmelerden yüzümüz gülerek çıktık doktorumuzun yanından; Zeynep tüm günü ofiste gülücükler dağıtarak hatta bir ara bilgisayar başına oturarak geçirdi, biberonsuz olması ciddi bir sorun yaratmadıysa da akşam saatlerinde yepyeni bir biberona kavuştu.

4 Kasım 2007 – Pazar. Tam dört ay oldu Zeynep doğalı. Son 2 aydır da gülümsüyor. Son haftalarda hele mutluyken, eğleniyorken gülüyor ve ağzını kocaman açıyor. Ama bugün, Kadıköt Nautilius alışveriş merkezinde kocaman bir kitapçıda (Megavizyon) anne ve babası kitap bakarken sadece gülmekle kalmayıp ilk kez sesli kahkahalar atmaya başladı. Bir aralık pusetinden sağa sola bakınan Zeynep’le ilgilenen annesi donakaldı. Zeynep sesli gülücükler hatta kahkahalar atıyordu. Ki bu durum 3-4 dakika aralıksız sürdü. Hem annesi, hem de elinde okumakta olduğu kitapla babası şok olmuşlardı. Bu sesli/gülücüklü durumun sonunda her ikisinin de gözleri dolmuştu… (Çaktırmamak için pencereye döneceklerdi ama pencere yok ki artık alışveriş merkezlerinde)

Güncelleme: 9 Kasım; o günden beri bir daha öyle gülmedi Zeynep, babsının ise canı çıkıyor, aynı şekilde güldürecek diye.. Durun bakalım… :)