Tembel baba sonunda biraz gecikmeli de olsa annenin de desteğiyle 8.ay doktor kontrolünü yazabiliyor. (Baba doktor kontrolüne gidemedi maalesef son dakika başka bir sağlık konusuyla ilgilenmek üzere başka birinin yanındaydı; böyle olunca da anne özetledi herşeyi; baba yazdı)

Öncelikle “ebatlar”a değinecek olursak, hanımefendi 69 cm uzunluğunda (ortalamanın çok az üstünde) 8310gr ağırlığında (ortalama) 45 cm kafa çevresine sahip. (Ortalamanın üzerinde… Bazen koca kafa olduğu hissine kapılmamız normal yani; özellikle de üstünü giydirirken)

Bir süredir farklı kaynaklardan “bebeğiniz şu anda ne yapıyor olmalı” bölümlerini atladığımızdan bu ay bazı ödevlerimiz olacağını muayenede öğrenmiş olduk:

– Alkışlamaya başlamalı
– Başbaş yapmalı
– Emeklemeli
– Bir yerlere tutunarak sıralamalı (yok artık)

Mönülerde de ciddi gelişmeler var: Öğlen ve akşam çorbalarına artık balık eklenebilecek. Ve artık sabahları “gerçek” kahvaltı edebilecek küçük hanım. Gerçek derken hemen açıklamak da lazım elbet:
1 tatlı kaşığı pekmez
1 tatlı kaşığı ceviz
peynir (labne)
tahıl
mama ya da anne sütü
yumurta (1/8 den başlayıp 1/2ye kadar her hafta iki katına çıkılarak)
Bu yukarda sayılan heşeyin karıştırılması sonucu “bulamaç” kahvaltı oluşuyor.

Ek ilaçlarda da demir ilacımız 7den 8 damlaya çıktı. Dvit’e devam (4 damla) ekstradan flor hapı. (Ufacık bir şey olsa da genelde çiğneyebiliyormuş veletler,çiğneyemezse ezilip verilecek)

Kontrolün en büyük eğlencesi kızımızın ismine tepki verip vermemesi olmuş. Vermeye veriyor da “Ahmet” filan deyince de benzer tepkiler verebildiği için oldukça eğlendirmiş annesini ve doktorunu. (Bu arada seslenme, ünleme şeklinde çağırmayıp herhangi bir diyalog içinde ismi geçtiğinde de dönüp bakıyor aslında)

Son olarak da dizlerinde oluşan kurumalar bu ay da geçmeyince doktorumuz kortizonlu bir krem vermiş olsa da kullanmaya gerek kalmadan Mustela’nın Stelopia serisinden bir krem sayesinde dizler yine yumuşacık oldu. (Dizlerde kuruma olan, kurumalar egzamaya benzemeye başlayanlara duyurulur)
Sanırım bu kadar.

Zeynep, İstanbul’a son kar yağışında karla ilk kez tanıştı. Önce mama sandalyesinde oturuken pencereden syretti kar yağışını. Sonra camın önünde dikilip şaşkın şaşkın babasıyla birlikte izledi binlerce kar tanesini. Bir ara elini uzatıp camın arkasından avuçlamaya çalıştı. En son olarak da camı yalamaya başladığında camdan uzaklaştırılması gerekti. :)

Haftasonunun ardından kar yağışının ve fırtınanın durduğu Pazartesi günü, öğleden sonra sarınıp sarmalanıp karla sıcak temasa geçmek üzere dışarı çık(artıl)dı. (Sıcak temas yerine soğuk temas da denebilir) Dışarı çıkmasıyla birlikte öncelikle büyük bir şaşkınlık geçirdi. Etraf her zamankinden daha aydınlıktı ve etrafta beyaz şeyler vardı. Bu şaşkınlığı kolay kolay da üzerinden atamadı zaten. şaşkınlığı biraz azalınca (ki hiçbir zaman tam olarak geçmedi şaşkınlığı) etrafı “cool” bir tavırla izlemeye başladı. Biraz ötede kartopu oynayan çocuklar ilgisini çekti, şöyle bir bakıp tekrar etrafa karizmatik bakışlar atmaya döndü. Annesiyle birlikte karda ayak izleri bıraktı. (38 numara – 18 numara)

Bu arada yorulan annesinden babasının kucağına transfer oldu. Bu sayede hayatının ilk karını (üstelik de oldukça genç yaşta) tatma fırsatını yakalamış oldu. Kar’ın soğukluğu inanılmaz hoşuna gittiği gibi hararetini de kesmemiş olacak ki kocaman bir gülücükle, ağzını açıp daha da istediğini açıkça beyan etti. Bu esnada dışarıda olmakla ilgili şaşkınlığı biraz azaldığında babası ile karşılıklı mimikler yapıp neşesinin son derece yerinde olduğunun sinyallerini verdi. Eve dönmeden önce biraz daha kar yalayıp, beresinin üstüne ilk kartopunu yedi. (Ne olduğunu anlamadığı gibi çok da iplemedi açıkçası.) Yanaklarının artık oldukça doğumuş olması sebebiyle hızla eve geri döndü.

(Zeynep muhtemeln kar sezonunu – İstanbul gibi- kapadı. Seneye; artık kendi ayaklarının üzerinde tekrar tanışacak karşa, kartopuyla ve kardanadamla…)

Aslında sadece “mucize” demek fazla iddialı olacak; “Günün Mucizesi” demek daha doğru olur çünkü aslında hergün yepyeni mucizelere tanık oluyoruz 5,5 aylık anne ve baba olarak.

Bir türlü fırsat bulup detaylıca yazamadığım konulardan birisi kızımızın banyoları. (Ki detaylıca yazmak istediğim için yine pas geçiyorum o konuyu) Kızımız banyo yapmayı inanılmaz seviyor ve gülücükler saçarak yıkanıyor her akşam (ki bir takım banyo fotoğtaflarına Flickr albümünden ulaşabilirsiniz: Buraya, şuraya ve hatta şuraya tıklayarak) Bu akşamki banyosunda ise annesiyle birlikte heyecanla uyguladığımız deneysel çalışmayı birlikte, keyifle (ve açıkçası çok duygulanarak) izledik. İzlerken “işte mucize bu” kelimeleri döküldü ağzımdan…

Son günlerde Zeynep ellerine gittikçe daha da hakim oluyor. (Hatta 3-4 gündür iki elini kavuşturmaya, bir eliyle diğerini tutmaya, elleriyle oynamaya başladı) Artık yakınında gördüğü ve ilgisini çeken bir şeyi uzanıp tek hamlede (ıskalamadan) tututor (ve direkt ağzına sokmaya çalışıyor) (tuttuğu şeyin boyutuna hiçbir şekilde bakmıyor tabii ki) Banyolarımız artık duşakabin içinde ceryan ediyor; artık küvet kullanmıyoruz, asıl ismini bilmediğim için şimdilik “yıkanmaçlı oturgaç”  diyebileceğim bir zımbırtıya kendisini oturtup maşrapasıyla üzerine su dökerek yıkıyoruz hanfendiyi. Bugün üzerine su dökerken maşrapasını biraz daha yükseltip tam göbeğinin üzerine çok yavaş yavaş dökmeye başladık. Herzamanki gibi suyun incecik akışını önce büyük bir şaşkınlıkla izleyip sonra sağ elini yaklaştırmaya başladı akan suya, ağır ağır ağır elini yaklaştırmasını suyun çok yakınında durdurup bir süre seyretti. Sonra yavaşça suyu tutmaya çalıştı (bütün bu sürede o elini ve suyu pür dikkat izlerken biz de nefeslerimizi tutmuş onu izliyorduk) Ardından suyu biraz da sol eline yaklaştırmamızın etkisiyle bu sefer de sol elini suya yaklaştırıp o eliyle suyu tutmaya çalıştı ve bir süre akan suyla oynadı. şaşkınlık da yavaş yavaş yerini keyfe bıraktı…

Kimine çok sıradan gelebilecek bir “maşrapadan su akışı” bizim için yeni bir mucize seyretme fırsatı yarattı. (Bebeği olmayan birine muhtemelen çok fasa fiso gelecek bu konuyu anne baba olmuş kişiler gülümseyerek hatırlayacaklardır)

Neyse… Demem o ki, banyo deyip geçmeyin bu aralar hergün bir şeyler gelişiyor, veletler 3-4 günde bile inanılmaz yol katediyorlar. (İlk fırsatta bu banyolardan birini videoya da kaydedeceğiz… Bakalım…)

Son not: Önlenemez araştırmacı babacılık hislerimle “oturgaçlı yıkanma甑ın (veya yıkanmaçlı oturgaç) gerçek adını araştırdığımda karşıma iki ürün çıktı: “Bebek Yıkama Koltuğu” ve “Bebek Yıkama Oturağı” (Aralarındaki 7 kay fiyat farkının sebeplerini bulmak da sizin ödeviniz olsun ;) )