Category: Kişisel (page 33 of 38)

34. Hafta ve kaldı geriye 34 gün!

şaka maka, kızımızla tanışmaya gittikçe yaklaşıyoruz. Kasım ayında ne kadar da uzak görünüyordu Nisan, Mayıs, Haziran… Bu arada; “normal” diye başladığımız yolculuk da bu aralar “sezeryan” sinyalleri vermeye başladı. Dolayısıyla kızımızın normal doğum tarihi 13 Temmuz gibi görünse de 30 Haziran, 1 veya 2 Temmuz civarında kendisiyle tanışmamız çok muhtemel. (Hoş, bu aralar sezeryandan önce doğmaya kalkışan veletlerle ilgili çok hikaye duyuyorum – tabi sen ver vitamini, kalsiyumu, demiri, flor’u bünyeye, onlar da erkenden “olup” daldan kopmaya çalışırlar elbette)

Neyse; sayfanın sağ alt tarafına (en sağ sütunun, en altı da denilebilir) ufak bir sayaç ekledim. 2 Temmuz 2007, 08.00 olursa doğum, şu an ne kadar süre kaldığını gösteriyor. şu anda 34 gün veya başka bir deyişle 834 saatimiz var.

Duyuyorum! Duyuyorum!!

Az önce Deniz’in çağırmasıyla siteye yazı yazmaya ara verip yanına gittim. Deniz, koltukta oturmuş pür dikkat kızımızın hareketlerine odaklanmış kendi karnını izlemekteydi. Koltuğun önüne diz çöküp ben de elimi koydum. Sonra, gayri ihtiyari (nedense) kulağımı dayadım…

Duyuyordum. Kızımızın kalp atışını inanılmaz bir netlikte, rahatlıkla duyuyordum. Önce inanmayıp, başımı kaldırıp Deniz’İn kalp atışını dinlemem gerekti. Tamamen farklı ve çok daha yavaştı Deniz’in kalp atışı. Kızımızınki ise, olması gerektiği gibi gayet hızlıydı. İnanılmaz heyecan verici, özel (ve güzel) bir andı. Duyduğum kalp ritmini parmağımla Deniz’e de ilettim… (Kızımız onun içinde olabilir ama kulağını kendi göbeğine koymayı beceremediği sürece veledin kalp atışlarını duyma şansı yok… ) (İşte Babaolmak.com’dan tüm babalara ayrıcalıklarını fark edebilmeleri için bir hizmet… Uyanın babalar!!! Sadece size (bize) özel bir deneyimler karşı karşıyayız!!! )

Neyse… Gece gece uzatmayayım… Dediğim gibi… 32.hafta civarı, veletler içerde iyice irileştiklerinden, her an oralarını buralarını annelerinin karnına dayayıp kendilerini dışarı dışarı iteklediklerinden; kulağınızı dayadığınızda minik kalplerinin gümbür gümbür atışını dinleyebilirsiniz… Deneyiniz…

32’yi bitirdik, doktorumuza göründük

18052007-01.jpgBugün, aylık doktor günümüzdü. Doktorumuz Sedat Bey, normalde sabah ilk randevularda aksi görünmüş olsa da gözümüze (geçen sefer sanki afyonu patlamamış gibiydi) bu sefer son derece keyifliydi. Bunu sağolsın bize de yansıttı. Bir sürü soru sorduk, hepsini -en sevdiği şekilde- uzun uzun anlattı…

– Kızımız, doktorumuzun tabiriyle “pırıl pırıl”mış. Herşeyiyle son derece normal, sağlıklı “tam istenen şekilde” imiş.
– Normal pozisyonunu almış, yani artık dönmüş, kafa aşağıda ayaklar yukarıda…
– Yaklaşık (!) 1733gr olmuş. (Mercimek, fasulye filan değil artık, kocaman bir şey olmuş)
– Sabahleyin hıçkırık tutmuş olduğunu söyledik. Meğer hıçkırık değilmiş o; “nefes egzersizi” imiş. Yapıyo olması da çok iyiymiş.
– Ultrason esnasında yine fıldır fıldırdı kendisi (“hazır doktor da burdayken çıkarın beni şurdan” diyor da olabilir)
– Tam ultrasonla yüzüne bakarken gözlerini açtı. Gözbebeğine kadar göründü bir ara… (Mucizeye şahit olmaya devam ediyoruz)
– Bundan sonra dört günde bir kontrole gidilecek kalbini gözleyeceğiz veledin. (Birazdan ayrıca detaylıca anlatacağım)
– Tüm testlere (özellikle ikili test) ve detaylı ultrasona rağmen down sendromu riskini sorduk doktorumuza, hesap makinesini eline alıp hesap etti: 15242’de 1.
– Ayrıca doktorumuz epidural sezaryan ile soruları yanıtlarken Deniz’e, epidural’in etkisini gösterip göstermediğini karnını keserek değil daha normal yöntemlerle test ettiklerini söyledi. (Karın başta olmak üzere vücuda soğuk bir şeyler dokundurum hissedip hissetmediğini sormak gibi.) (Normal doğumda epidural’in etkisini gösterip göstermediği, haliyle bağırtıra bağırtıra normal doğurtma esnasında kendiliğinden anlaşılıyor)
– Son olarak Deniz’in bu aralar en büyük kaygısı olan göbeğini şaplatmam ve arada da göbeğine bastırmam konusunu sorduk. Hiçbir şey olmazmış. (Ehehehe) (Bu arada “abartma, kesesini patlatırsın” dedi) (“o kadar da değil” dedim) ;)

Sorun yok, kızımız “pırıl pırıl”

32.Hafta – Artık pembeleşiyoruz…

Kızımız şimdiye kadar kırmızıymış meğerse. Cilt altı yağ dokuları oluştukça rengi pembeleşmeye başlıyormuş. (Erkek çocuklarda mavileşiyormuş) (Çok kötü oldu di mi espri, bu saatte bu kadar.) Pembeleşen veletler, önümüzdeki iyi ay içinde kulak memesi kıvamına geldiğinde doğuma hazır oluyorlar… (Bu ilkinden de kötü oldu, biliyorum)

Enteresan, tırnaklar tamamen oluşmuş ve parmak uçlarına kadar uzamış. (Tırnak makasımız hazır, kızımızı bekliyor…) Tırnaklar filan uzamış olsa da veledimizin büyüme hızı bu hafta itibariyle yavaşlıyormuş. Artık olası bir erken doğuma hazırlıklı olmak lazımmış. (Deniz’in yolladığı linkleri okudum, hazır mıyım bilmiyorum, filmlerdeki gibi otomobilde filan doğum yaptırtabileceğimden şüpheliyim, ancak başı dışarı çıkan veledi, başından tutup dışarıya doğru kanırtmayacak kadar da bilgi sahibiyim)

Bu arada bu gebelik rehberlerini yazanlar bu son haftalarda iyice baymış olmalılar ki çok fazla detay vermez olmuşlar. Sİndirim için anneler lifli yiyecekler tüketsinler, kalsiyuma, vitamine devam… Dolayısıyla neymiş, cuma günkü doktor randevumuzu bekleyip, fazla sabırsızlanmadan yeni ultrason senasımıza hazırlanıyormuşuz…

Erik

D: Çıkmamışsın hala
Ö: Birazdan çıkacağım, bir iki güncelleme yaptım sitede…
D: Tam çıkarken haber ver.
Ö: Çıkıyorum, bir şey lazım mı?
D: Yok. Ama erik al eğer canın isterse. Ben evdekilerin hepsini bitirdim.
Ö: Öğlen aldığım eriklerin hepsini yemiş olamazsın. 1.2 kiloydu.
D: 200 gr belki duruyordur. Ama belki de daha azdır….

Bilgisayarımı kapatıp ofisten çıkmadan önceki son yazışma böyle olunca yazmadan edemedim. Bu vesileyle 7,5 aylık hamilelik süresi boyunca hiçbir şey aşermeyen Deniz’in erik manavlarda boy göstermeye başlar başlamaz (aşerme demek doğru olmaz) erikle yatıp kalkmaya başlamasının belgesidir.

Pazar günü de İzmit – İstanbul yolculuğumuzu kucağında bir torba erikle yaptığını belirtmekte fayda var. (Bu yazıyı okuyup da canı erik isteyen anne ve baba adaylarından özür dilerim, bu aralar artık he manavda bulunabiliyor, bulamazsanız bana ulaşın, erikler benden) ;)

Older posts Newer posts

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑