Category: Kişisel (page 34 of 38)

Ve İşte Beklenen Fotoğraf (No:1)

Kızımız 20 NisanUzun bir bekleyişten sonra (ki özellik son hafta daha da uzun oluyor) Sedat Bey’le görüşmeye gittik. Aylık rutin kontolümüz… 28 Haftanın son gününde, üçüncü trimester’in tam başında…

Maalesef çok fazla fotografımız yok bu sefer. Sadece yandaki. Bu arada artık eskisi gibi komple görmek mümkün olmuyor veledi, lakin oldukça büyük artık tek seferde kadraja sığmak için. 1100gr ağırlığında, 35 cm uzunluğunda. Fıldır fıldır hareketli. Deniz, bu kadar hareketli olması normal mi diye sorduğunda, sadece normal değil iyi olduğunu da öğrendik. “Sen yorgunken, işten yeni geldiğinde ve açken çok hareket edebiliyor musun? Bebekler de düzgün beslenip, düzgün dinlenip geliştiklerinde rahat ve çok hareket ederler, bu kadar hareketli olması herşeyin çok iyi gittiğine işaret” cevabını aldık.

Yanı sıra kızımızın neresinin annesinin neresinde olduğunu a sorduk öğrendik. (Denizin karnında ara ara elimize gelen sertliğin kızımızın başı olduğunu öğrendik kısaca) (Dolayısıyla Deniz’in karnında elime gelen sertliğe karpuz gibi şap şap yapmak yok bundan sonra) Ayı esnada tekme diye yorumladığımız bir çok hareketin de el kol ve özellikle dirsek hareketi olduğunu öğrendik. Baş yukarda ayaklar aşağıda olarak yerleştiğinden hanfendi, tekmeler daha aşağılarda hissedilenler. (Orta kısımdakilerin diz vuruşu olduğu çıkarımı yapılabilir bu durumda)

Yanı sıra hamilelik izni, SSK raporu gibi konular hakkında bilgi edinmiş olduk. Doğumdan 8 hafta önce rapor alınıyor, sezaryense 10 gün daha öne geliyor bu tarih. (Çünkü doğum, daha doğrusu kesip çıkarma işlemi normal doğumun beklendiği tarihten 10 gün kadar önce yapılıyor) Sormadık ama tahminimizce velet ayaklar yukarı kafa aşağı, “haydi bakalım gün ışığına doğru” pozisyonuna geçmeye başlamadan “Gel bakalım sen buraya, hooop ahanda hoşgeldin dünyaya” denmesi gerekiyor.

Bir öğrendiğimiz de 26.haftadan itibaren velet artık hukuki olarak insan muamelesi görüyor ve hukuki haklarını kazanıyormuş. (Deniz raporlu olduğu esnada işe gider çalışır bu sırada da bebeğe bir şey olursa hem Deniz hem de işyeri suçlu duruma düşermiş…) Kızımızın artık 29. haftada olduğu düşünülürse hakkatten Deniz’in karnına şaplak filan atmamak lazım. Karambolde dayakçı baba diye nahkemelik oluruz filan :) şaka bir yana, Deniz’in göbeğinin yanına yatıp hiç el sürmeden kızımızın hareketleri, dönüşleri, manevraları çok rahat seyredilebiliyor artık.

Ultrason görüntülerimizin DVD’ye kaydedilerek verilebildiğini anca bu hafta öğrenmemiz enteresan oldu. Son görüntüler sessiz olarak DVD olarak elimizde mevcut ilgilenenlere duyurulur… :) Önümüzdeki aydan sonra (Yani 18 Mayıs) 3 haftada bire inecek kontroller ki aralarda da kızımızın kalbi daha düzenli kontrol edilir olacakmış… Bu ayın haberleri bu kadar…

Detaylı Ultrasondan Seçmeler

Detaylı Ultrason 2Detaylı Ultrason 3Detaylı Ultrason 1

Yukarıda Atıl Yüksel’in muayenehanesinde yapılan detaylı ultrasondan görüntüler var. Yaklaşık 10 fotograftan en anlaşılır olanları. (Anlaşılır derken kimin için anlaşılır olduğu tartışılır tabi) Diğer fotograflarda da kalp, cigerler, damarlar, kol bacak neyin her bir şey var, biz çok bir şey anlamasak da doktorlar anlıyor elbet. Yukarıdaki fotografların ikisinde kızımızın yüzünü profilden görmek mümkün. Ortada ise eli var. (Detaylı ultrasonda yarık dudak, yarık damak, eksik parmak gibi sorunlara bakılıyor, yukarıdaki fotograflar da o esnada çekildi…)

Bu durumda kızımızın bir eli başının altında uyuklarken çekilmiş fotografı hala en net, en yüzü görülür, şekli şemali anlaşılır fotograf olma özelligini koruyor. Bir sonraki ultrasonumuz 20 Nisan’da, dolayısıyla daha net ve etli butlu fotograflar için daha bekleyeceğiz.

BU arada dedeler, büyükbabalar, anneanneler, babaanneler de kızımızın gelişimini düzenli olarak siteden takip etmektelermiş. Dolayısıyla son günlerdeki atıllık için özür dileyip bundan sonra daha sık yazacağımızı müjdeleyeyim. (Bu aralar daha çok yazacak şey de çıkmaya başladı aslında – Mesela Deniz birdenbire deliler gibi yemeye başladı…)

(Yukarıdaki fotografları daha büyük açmak için üzerlerine tıklamanız yeterli)

Salak Bir Sevinç…

Teorik olarak, kızımız artık yavaş yavaş dışarıdan gelen sesleri duyuyor. (Bu arada o minik kulaklar için içerde de yeterince gürültü olduğu bir gerçek. Annesinin mide, bağırsak sesleri, kan akışı, kalp atışı sesi bile aslında çok yüksek duyuluyor içerde) Hatta bir iki hafta içinde müzik dinleyebilir olacak. Hatta hatta babasının sesini dinleye dinleye, doğumdan sonra tanıyabilecek hale gelecek… (Göreceğiz)

Bugün biraz biraz konuşmaya başladım kendisiyle. şimdilik oldukça garip geliyor. En nihayetinde konuştuğum şey, dışardan bakıldığında bildiğin göbek. Deniz’in göbeği işte. Sanırım gittikçe alışıp kendi kendimi yadırgamaz hale geleceğim.

Ası l anlatacağım o ki, bu sabah kendisiyle ilk konuşmam esnasında, “Hadi kızım, babaya bir tekme at da annenin göbeği üşümeden kapayalım” der demez bir tekme atmış olması, bende açıkçası salakça bir sevinç yarattı. Elbette ki beni anlamadığını, duymadığını, hatta bi’ yerlerde ufacık tefecik tekmeleriyle bu kadar mutlu olan bir herif olduğunu, bu herifin bizzat babası olduğunu filan bilmiyor kendisi. Yine de salakça bir mutluluğa engel değil bunları bilmeden tekmeler savurması değil mi…

Aynı yeni numaramızı akşamüstü de denedik. “Hadi kızım benim, bir tekme at babaya” dediğimde yine tekmeledi. (Sağolsun) Dolayısıyla, tahminimce biraz daha çalışmayla eşe dosta sunulabilecek bir “show”umuz olabilir yakında…

(Tekmeler gittikçe sertleşiyor… Okuduğum kadarıyla kemikleri de gittikçe sertleşiyor bu haftalarda, üstelik cüssesi de büyüyor ve bulunduğu yer gittikçe dar gelmeye de başlayacak ilerleyen haftalarda. Dolayısıyla sert tekmeler giderek artacak. Ne güzel.)

24 Bitti!

Evet, bugün itibariyle 24 haftamız bitti. 24. Hfatnın bir önemi var(mış) “24. hafta gebelik süreci içindeki önemli dönemeçlerden birisidir. Çünkü bu hafta viabilite sınırı olarak kabul edilir. Viabilite annesine bağımlı olmadan, annesinin vücudu dışında yaşamını devam ettirebilme anlamında kullanılmaktadır.”

Bu arada; en son (detaylı) ultrason verilerimize göre veledimiz yaklaşık 600gr ağırlığında. Keyfi içerde oldukça yerinde. Son haftalarda artık tekmeleri çok rahat hissedilirken geçen gün ilk kez tekmeler gözle de görülür olmaya başladı. :) Nefesinizi tutup gözlerinizi diktiğinizde annesinin karnına attığı tekmeyi dışardan görebiliyorsunuz. Muhtemelen önümüzdeki haftalarda kilosu hızla artıp, cüsse büyüdükçe ve annesinin karnını iyice doldurup içerde bir sıkış tıkışlık olduğunda ayağını, dizini, dirseğini çok daha net görneye başlayacağız.

Bwir kaç haftadır yazmadığım için çok şey birikti aslında. Yavaş yavaş… ;)

Detaylı Ultrason

Dün, aylardır beklenen detaylı ultrason aktivitemizi gerçekleştirdik. Aylardır, çünü 3,5 ay önce almıştık randevumuzu. Detaylı ultrason için en doğru zaman 21-23. haftalar civarı. Doktorumuz sağolsun bizi zamanında uyarıp, detaylı ultrason için şimdiden randevu almazsanız bu aralıkta boşluk bulmanız mümkün olmayabilir demişti. (Detaylı ultrason için bu işin gurusu başka bir doktora gidiliyor: Prof. Dr. Atıl Yüksel)

Önceden kendi doktorumuzla sohbetimizde öğrenmiştik ki detaylı ultrasonda iş cihazın yetilerinde, kapasitesinde değil, doktorun tecrübesinde ve yıllardır görmüş olduğu bebek ve vaka sayısında… Dolayısıyla doktorumuzun bizi yönlendirdiği Atıl Bey’in muayenehanesindeydik dün.

İçeri girmeden önce okumamız için verilen kağıtta detaylı ultrason’un ne gibi hastalıkları ve organsal sorunların görülmesine, nelerin belli olmayabileceğine dair verileri okuduk. (Çıkışta imzalayacaktık da) Bu sorunlar arassında kromozom bozuklukları, down sendromu, turner sendromu, yarık dudak, yarık damak gibi problemler de vardı. (Hatta kağıtta “başı olmayan bebeklerin” detaylı ultrasonda %100 teşhis edilebildiği yazıyordu, bu bizi oldukça eğlendirdi) (Eğlenilecek bir şey olduğundan değil, muhtemelen çok belli etmesek de her ikimizin de “bir sorun olması ihtimaline karşı” hafifçe gergin olmamızdan…)

Atıl Bey, tam bir guru karizmasıyla kızımızı dakikalar içinde kalbinden ciğerlerine, safra kesesinden parmak sayısına, burun kemiğinden ayaklarının altına, kalp kapakçıklarından, anneyle alışveriş esnasındaki kan akışına kadar inceleyiverdi. (Baştan sona yaklaşık 14 dakika sürdü tüm muayene ve sonrasındaki açıklamalar) Muhtemelen her gün yaklaşık 12-14 bebek bekleyen çifte aynı açıklamaları yaptığından oldukça mekanik geldi bize, sonunda da incelediği binlerce bebeğe bir tane daha eklendi.

Neyse uzun lafın kısası, kızımız son derece sağlıklı bir domuzcuk. Hiçbir özel duruma rastlanmadı. (ki aynen benim içime doğduğu gibi) Kromozom sorunu veya organ anomalisi ile doğan bebeklerin oranı %2 iken; detaylı ultrason yaklaşık %75 oranında haberdar olmayı sağlıyormuş. Dolayısıyla %0,5 (en fazla) oranlarına kadar düşürülmüş oluyor risk…

Detaylı ultrason sonucumuzu alır almaz da elbetteki kendi doktorumuzun yolunu tuttuk. Çünkü, nasıl bir doğum, ve nerede bir doğum gibi konuları konuşacaktık…

Older posts Newer posts

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑