Dün gece… İlk kez, avcumun içinde hissettim “kızımın” ufacık, cılız tekmesini. Hem de birkaç kez… Deniz’in içinde bir canlı olduğunu, hareket ettiğini somut olarak hissettiğim ilk an…

Her an biraz daha yaklaşıyorum baba olmaya. Daha doğrusu, annesi, babası yok bu işin, ebeveyn olmaya diyeyim… Bunu en çok hissettiğim an da, kızımızın tekmesini hissettiğim gün, ondan birkaç saat öncesiydi…

Yakın bir arkadaşımızın 4 yaşındaki kızına, Melissa’ya uzaktan bakarken içimin sıcacık olduğunu düşündüm hemen ardından bir süre sonra kendi kızıma bakacağımı düşününce içimdeki sıcaklık arttı, hatta bir iç gıcıklanmasına dönüştü. Hani ilk sevgilinizle, buluşma öncelerinde yaşanan gibi bir iç kıpraşması, onu uzaktan gördüğünüzde içinizde bir şeylerin kıpraşması, kedilerin tırmalaması, kelebeklerin uçuşması (herkes başka şekilde betimliyor bunu, biliyorum) gibi bir his yayıldı midemden vücuduma.

Aynı anda fark ettim ki kızıma, kızımıza sadece küçükken değil, hangi yaşa gelirse gelsin ne zaman bakarsam bakayım, onu uzaktan her seyredişimde içinde aynı kıpraşmanın olacağını anladığım an; annemin, babamın, bir ebeveynin, bir ailenin çocuğuna baktığında ne hissettiğini anladığım andır. (İşte o an bir anne veya babanın; çocukları ufakken, ergengen getirdiği bazı kısıtlamalar, üzerine düşmeler, gece dışarı çıktığında camda beklemeler, uyanık kalmalar, gece öksürdüğünde uyanıp dikkat kesilmeleri filan kat kat anlam kazandı…)

Evet… Galiba baba oluyorum…

En başta dokuz ay nasıl bekleriz diyorduk Deniz’le… Tam 40 hafta… Sonra daldık gitti… Ultrasonda hareketlerini görmek ayrı bir dönüm noktasıydı ama hala aylar vardı… Bir an önce gelsin hadi diyorduk. Sonra kız olduğunu öğrendiğimizde, “e hadi ama artık” diyorduk…

Dün, 19 hafta bitti… 20. Haftamızdayız… Yolun neredeyse yarısı bitti… Birdenbire, gerçekten de birdenbire Deniz’in karnı büyüdü. (Büyümeye başladı filan değil, bir anda büyüdü…) İki-üç gün içinde “hamile” oluverdi Deniz… Öte yandan da içerdeki hareketleri sürekli hissetmeye başladı. şimdilik bana avcumu yalamak düşüyor. Deniz hareketleri hiseettiğinde “Yazık size ya, hiçbir şey hissedemiyorsunuz” dese de, hareketleri hissettiğinde Deniz’in gözlerindeki parıltıyı, durup hareketlere dikkat kesilmesini ve heyecanını gçrebilmek de en az bebeğimizin hareketlerini hissetmek kadar heyecanlı bana kalırsa…

Peki, içerde durum nedir?
– Artık “hızlı beyin olgunlaşması” dönemi başlıyor, kızımız 5 yaşına gelene kadar sürecek olan bu hızlı dönemde korkarım bir canavar yetişecek. :) (Ne var? Anne deli, baba deli, kız da deli olacak tabi)
– Kalp atımları hızlanacak
– Vücudunu kıllar kaplayacak (Tabii ki sonra gidecek)
– Kızımızda şu anda 6 milyon olan yumurta hücreleri gittikçe azalacak, doğumda 1 milyona inmiş olacak. (Bu dönemden sonra bir daha yumurta hücresi oluşmaması enteresanmış)
– Hareketler hızlanıp kuvvetlenecek. (Bakarsınız bu yakınlarda ben de hissetmeye başlarım)
– Annede de bazı değişikler olmakta, rahim göbek deliği hizalarında şu anda, bu haftadan sonra gittikçe yukarı da çıkacak.

Denizin göbeği sanıyorum bu haftadan sonra artık dışardan iyice belli olmaya başlayacak ve gittikçe büyüyecek. bazı hareketleri engellenmeye başlayacak… Bekleyelim görelim…