Galiba bu işte baba olmak;gecenin bir yarısında, açıp fotograflarına bakmak… Ağladığın fotograflara bakarken içimde bir şeylerin sıkışması… Ağlamaman için herşeyi yapabileceğimi bilmek ama yine de bazen ağlayacağını düşünüp, hiçbir şey yapamayacak olmanın içime sapladığı şey herneyse, biraz daha acıtması…
Günlük koşturmacalar, sürekli biryerlere yetişmeye çalışmacalar derken günler değil haftalar geçiyor. Bazen bu günlük hayat hengamesine o kadar kaptırıyor ki insan çok daha önemli şeyleri ıskalamaya başlıyor…
Öte yandan bazı şeyler o kadar hızlı oluyor ki (kızımızın hızla büyümesi, gittikçe “çocuk” olması, her gün daha da şaşırtıcı şekilde gelişmesi gibi) bu hızın şaşkınlığından seyretmekte olduğunuz şeyden vakit bulup da bilgisayar başına geçip de iki satır yazmak bile mümkün olmuyor. (Hele de bir süre ara verince, “önce şunu azayım, sonra şunu yazayım, bugün olanları en son yazayım” demeye başladığınızda bir anda ipin ucu kaçıyor)
Uzatmayayım, aradaki eksikleri bilehare tamamlarım diyerek yazı yazmaya oturdum, bu kadar gaza gelmemin sebebi de daha önce yazdığım “kısacık bir mektup”uma bugün gelen bir yorumdu:
Merhaba,3 aylık bir baba olarak, yazdıklarınızı okuduğumda gözlerimden yaşlar süzüldü yanaklarıma. Arkadaşlarım bana soruyor â Baba olmak nasıl bir duygu?â
Bunu anlatacak kelime olduğunu hiç zannetmiyorum. Her sabah birlikte gazete,ekmek almaya giderken gözlerimin içine bakarak bana gülümsemesi ve bir süre sonra uykuya daldığında bana hissettirdiği içimdeki ılıklık ve bu ılıklığın bana verdiği huzur. Dünya’da ne olduğu önemli değil ben onun yanındayken,o benimleyken. Biliyorum daha çok yeniyim, göreceğim öğreneceğim çok şey var ama korkmuyorum o benim gözlerimin içine hep böyle baksın yeter..
Cenk Sezgin, “baba olmak” konusunu o kadar güzel tarif etmiş ki üstüne diyecek, yazacak hiçbir şey kalmamış. İster 3 aylık, iter 33 yıllık baba olsun, eminim ki çocuğu gzlerinin içine baktığında içinde hissedilen o ılıklığın adı sanırım “baba olmak”…
Geçen sene bu zamanlarda geri sayıma başlamış, heyecanla gün sayıyorduk… Bu sene de ilk yaş günü için geri sayıyoruz kızımızın. Aslında yaş gününden de ziyade kızımız artık nerdeyse yürümeye başlayacak, daha çok onun için geri sayıyoruz.
Kızımız son bir ay nerdeyse hiç kilo almamış, boyu da 1cm kadar uzamış. Kilo almamasını çok hareketli oluşuna bağladı ve herşey normal dedi doktorumuz. (Malum artık fıldır fıldır emekliyor kendileri bu performansa kilo vermemiş olması güzel belki de)
Son 1-2 haftadır geçiremediğimiz öksrük için şurup verdi doktorumuz, azalmazsa antibiyotik verilebileceğini ancak şu anda gerekli olmadığını söyledi. (Ek: Biz azalmadığı düşüncesiyle sonradan tekrar gittiysek de; aslında göğüsteki rahatsızlığın geçtiğini ancak öksürüğün – boğazdaki tahriş sebebiyle – 3 hatta 4 hafta kadar sürebildiğini, sorun olmadığını öğrendik)
Bu arada doktorumuza “bizim kız biraz farklı mı” gibi garip bir sorduğumuzda, kendisi sorumuzu doğru şekilde anlayıp, “Çok pozitif bir bebek, bu da onu farklı yapıyor” cevabını verdi. (Kızımız tüm muayene boyunca gıkını çıkarmadığı gibi doktorunun her dediğini yaptı, her hareketini buyuk bir dikkatle izledi ve bol bol gülümsedi hatta bir ara biz anlamasak da bir şeyler anlatmaya bile başladı)
Sonuç: 9400gr ağırlık, 74cm boy… 11 ay bitti.
Ne zamandır site tanıtmıyordum… Hazır iki akşamdır gaza gelmiş Babaolmak.com’u güncelliyorken uzun zamandır ara verdiğim site tanıtımlarına da döneyim:
Kidomino.com aslında tam olarak 5 ay önce keşfettiğim ancak o zamandır Babaolmak.com’da yazmayı bir şekilde ertelediğim, unuttuğum, ihmal ettiğim bir site. Daha önce tanıttığım ve muhtemelen bir çok Babaolmak.com müdaviminin alışveriş yapmasına yol açtığım kişiselleştirilebilir bebek/çocuk kıyafetçisi (nasıl tanım oldu ama) Simply Colors‘un bir benzeri. Ancak benzeştiği kadar ayrıştığı yönler de var. Benzeşen yanı ürünlerin kişiselleştirilebilmesi, ayrıştığı yan Simply Colors’a göre daha az renkli olsalar da ürünlere baskı değil nakış yaparak isim yazmaları. Açıkçası bu tip kişiselleştirilebilir ürünlerde daha önce nakış yapıldığını hiç görmemiş ve hep istemiş biri olarak ilk gördüğümde çok hoşuma gitmişti.
Yiyorum Büyüyorum, bu hafta gelen bir maille haberdar olduğum, girip de turaladığımda bebek ve çocuk beslenmesi konusuna yönelmiş tematik bir site. Internet sektöründe çalışan ve internetin geleceğini ve başarısını zengin içerik ve tematik sitelerde gören biri olarak bu tip belli konulara yönelmiş siteler kesinlikle çok hoşuma gidiyor. Hele de tasarımından içeriğine, fonksiyonlarından bir takım detaylarına kadar belli bir çizginin üzerinde olduklarında tadından yenmiyorlar. (Ama büyümek için yemek lazım)
Oyuncak Ev bir adet oyuncak sitesi. Daha doğrusu oyuncakçı sitesi. Online oyuncak almak için turalanabilir, kategorizasyonu ve ürün yelpazesi oldukça hoş.
Oldukça eski bir blogcu olarak iki de blog tanıtmadan hayatta bırakmam sizi; iki adet anne blogu var bugün mönüde:
Biri, blog yazmayı bıraktığı gün keşfettiğim (maalesef) “isitmekaybi.blogspot.com” İşitme kaybı olan bir yakışıklının annesi tarafından tutulan ve özellikle bu konuya eğilmiş bir blog. Delfina’nın blog yazmayı bırakması (hadi ara vermesi diyelim) ile ilgili yazdığı son yazı da kesinlikle okunup, üzerinde düşünülmeli…
Senbencem.blogspot.com da tahmin edileceği üzere Cem’in annesi tarafından tutulan keyifli bir blog. Çok fazla yazı postalanmamış olsa da her yazı oldukça uzun ve detaylı. Cem’İn doğumundan bugüne oldukça fazla bilgi içeriyor.
İşte karşınızda doğum günü 4 Temmuz 2007’den bu yana ay ay Zeynep’in gelişimi. Tüm fotograflar ilgili ayın 4’ü civarı çekildi… Dolayısıyla 1.günden 10.haftaya kadar olan değişimi aylık olarak izlemek mümkün… (Keşke aynı tarihlerde kendimizi de çekseydik diye hayıflandım derlemeyi yaparken…)
© 2026 Baba Olmak
Theme by Anders Noren — Up ↑