Category: Kişisel (page 9 of 38)

Babalar ve Standartlar

Küçük derken arkadaşım 54 yaşında, kızları sanırım 26-29 civarlarında… Bir anekdot anlattı… Yıllar önce yaşanmış… Dinlediğimden beri düşünüyorum:

Hikayenin özü, babaların standardı çok yükseltmesi. Öyle bir hale getirmesi ki, kızların kolay kolay kimseyi beğenmemesi, ilerde erkek arkadaşlarında babalarında gördükleri bir takım özellikleri, davranışları aramaları, bulamamalarında da mutsuz olmaları…

İlk buluşmada arabadan inip de kapıyı açmayan erkek arkadaşın üstünün hemen çizilivermesi gibi. Sebep, ilk yıllarda (hepimiz gibi) kızını kucaklayıp da koltuğuna oturtan babanın, sonraki yıllarda da her zaman arabadan inip de kapıyı açması…

İlk duyduğumda “ne güzel bir ritüel olabilir” diye düşünsem de… Düşündükçe aynen yukarıdaki olayda olduğu gibi ileriye yönelik olarak çıtayı çok yükseltmeye sebep olacağı da bir gerçek sanırım…
Ne yapsam bilemedim. Standardı yükseltsen bir türlü, yükseltmesen bir türlü. Hadi bakalım çık bakalım çıkabilirsen işin içinden.

Biliyorum, doğru yoldayım

Yazıp da paylaşacağım ya da paylaşmayıp kendime saklayabileceğim pek çok şey yaşanıyor artık Z ile aramızda… 4,5 yaşını biraz geçti Z. Bir kız çocuğu artık… İnanılmaz bir değişim içinde. Annesiyle yan yana oturup da uzaktan sessizce seyrettiğimizde birbirimize “ne kadar büyüdü değil mi?” diye soruyoruz…

Son zamanlarda beni çılgına çeviren, uzakta olduğumda hatırlayıp, gözümün önüne getirip de inanılmaz bir mutluluk yaşadığım anlar var… Bu aralar sık sık tekrarlanan anlar… Bazen gözgöze gelip sessizce bir süre birbirimize baktığımızda, gözleri bir an bir başka parlıyor… Ardından da “Seni seviyorum baba!” diyor… İşte o an… Yazıyla kağıtla kalemle anlatılamaz…

Bu kelimeleri başka kimseden bu kadar güzel duymadığıma çok eminim. Başka kimsenin bu kelimeleri söyleyişinin beni bu kadar mutlu etmeyeceğini de çok iyi biliyorum. Bunu kızıma, gözlerimle anlatabildiğimi, onun da gözlerinde görebildiğimi biliyorum… İçimi daha da dolduruyor bu…

Çocuklar Su Gibidir

Geçtiğimiz hafta tek bir sabahki yaklaşık yarım saatimi düşündükçe aylar önce duyduğum “Çocuklar su gibidirler, bir anda akıp giderler” lafı aklıma geliyor. Yani başınızı öte yana çevirmeye gelmez, bir an varlar bir an yoklar…
Continue reading

Anekdot

Hani uzun zamandır Z’nin incilerinden yazmıyorum ya… Son zamanlarda en etkilendiklerimden birini her ne kadar çok fazla kişisel olsa da kayıt altına almak adına bir hafta gecikmeyle de olsa yazayım… Aslında bunları hep uzun kamp yazımı yazmayı ötelemek adına yazıyorum…
Continue reading

Kişisel Bir An

Anında yazamıyor olmaktan ötürü o kadar çok söz, o kadar çok anı uçup gidiyor ki… Bazen “keşke” diyorum, şu eskiden yayınlana BBG evi filan gibi olsa da Z ile hayatımız bazı parçaları kamera kayıtlarından edinebilmek mümkün olsa…

Continue reading

Older posts Newer posts

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑