Page 78 of 131

15.Ay Doktor Kontrolü

Bu sabah doktorumuz Alev Hanım’a 15.ay kontrolü için gittik. Aslında cumartesi gidecektik ama böcek haftasonu biraz üşütmüştü ve öksürüğü de artmaya başladığından  birkaç gün öne cektik. Yolda uykudan yeni kalkmış ve bir punduna getirip tekrar devam etsem derdinde olan Zeynep önce kahvaltısını etti. (Yoğun trafikte cevredeki arabalara ve obodüslere laf atarak) Sonra da uyumayı denedi ama doktorumuza yaklaştığımızdan bir şekilde uykusunu açtık.

Bu arada yine yolda kime gidiyoruz? Alev Teyze’ye gidiyoruz! şeklinde bir kaç tekrarla “Alev” ismini de öğrenmiş oldu. (Doktorumuzun yanına varışımızdan başlayarak eve dönene kadar sanorom yüzden fazla “Alev” demiştir. (Doktorunun pek hoşuna gitti bu durum elbette, öocuklar pek söyleyemezlermiş Alev kelimesini…)

Ciddi bir sorunu yokmuş böceğin… Hafif üşütme. Antibiyotiklik bir durum yok ancak hasta olduğu için bu muayenede olması gereken aşısını (Suçiçeği) olamadı. Düzeldikten sonra aşı için ayrıca uğrayacağız.

– Boy 2,5 santimlik bir artışla 80 santimi geçmiş. (80,5)
– Kilo 1 kiloluk artışla 10.900gr’a çımış (Düz 11 diyebiliriz artık) Ki bu kilo artışı hanfendiyi kucakta taşıdığımızda gittikçe kendini göstermeye başladı.

Burnu için bir süre sabah akşam birer damla Otrivine; C Vitamini olarak yarım efervesan table redoxon, geceleri başucuna da buğuseptil etkisi gösteren mentollü bir damladan damlatacağız. (Kutu evde kaldı napalım ; )

Bol bol sıvı alınacak. Burunda geriye doğru da bir akıntı olduğundan ve bu akıntının koyulaşması boğaz ve kulaklarda rahatsızlık verdiğinden ne kadar çok sıvı tüketilirse o kadar iyi olurmuş.

Bu arada asıl haber Zeynep, anne sütünü bıraktı!!! Bir haftaya yakın oldu. Hatta o derece bıraktı ki gecenlerde annesi vermeyi denediğinde de kabul etmedi. Zaten bir süredir anne sütüne takviye olarak normal süt de içiyordu, artık sadece normal süt var hayatında. Bu yaşlarda 350-500ml tüketmesi gerekirmiş. Tüketiyor.

Keyifli bir muayene oldu. (Bir ara inatla ağzını açıp boğazını göstermediyse de önce köpek ve ayının boğazlarına bakınca doktor teyze, kızımız da ikna olup açar gibi yaptı ağzını.)

Uzuuun bir aradan sonra 15.ay vesilesiyle yazmaya hazır tekrar başlamışken biriken yazılacaklar listesini de eritmenin tam zamanı sanıyorum. ;)

Saat 01.20…

Saat 01.20 salonda masaya oturmuş, arkam kapıya dönük bilgisayarıma gömülmüş çalışıyorum. Derken sırtımın yorgunluğunu azaltmak için arkama doğru yaslanıp gerindim. Bu sırada gözüm kapıya takılıyor, yaklaşık 1-2 saniye sonra bir hareket görür gibi oluyorum. O anda kapının yanındaki koltukla aynı hizada sarı saçlar beliriyor önce, çok ağır adımlarla, sarhoş gibi, yalpalayarak, nerdeyse kapıya çarparak ama son anda hakimiyeti de koruyarak içeri giriyorsun. Gözlerin açık mı kapalı mı anlaşılmıyor. Yalpalayarak ağır çekimde ilerlerken koltuğun kolunda durak minik oyuncak atı yine çok ağır hareketlerle alıp salonun ortasına doğru gözlerin nerdeyse kapalı ilerlemeye devam ediyorsun.

Dizlerimin üstünde halının ortasında çoktan seni beklemeye başlamışım, önüme kadar gelip tam önümde yere yığlır gibi oturuyorsun. Başın önüne düşüyor, elin halının üzerinde, parmakların açılıyor içindeki oyuncak at yuvarlanıyor yere. Seni alıp bacağımın üstüne oturtuyorum; yaslanıyorsun iyice bana, gözlerin kapalı. Atını avcuna koyduğumda gözlerini bir an için açıp televiyona bakarak bir şeyler söylüyorsun, yine başın önüne düşüyor.

Kollarımın arasında oturur pozisyondayken ayağa kalkıyorum, yatak odasına gidiyoruz, birlikte annenin yanına uzanıyoruz. Biraz kendine gelir gibi olup ordan oraya koyuyorsun başını, derken elini tutunca sakinleşip gözünü kapıyorsun. Nefesinin iyice ağırlaşması ve uykuya dalman on dakika kadar sürüyor. Ancak o zaman yanından kalkıp bilgisayarın başına geri dönüyorum…

Bu olay dün gece geldi başıma. 00.30 gibi rutin süt içme molasına uyanan kızımız geri uyumamakta direnince annesiyle birlikte bizim yatağa geçmişler. (O arada kulaklıkla müzik dinlemekte olduğumdan hiçbir şey duymadım, tek fark ettiğim eşimin artık salonda TV karşısında uyumadığıydı; herhalde yerine gitti diye düşünmüştüm ama sarışın böceğin sesiyle kalkıp uykulu halde baş edemeyip yanına almış) Bir süre sonra uyanan böcek kalkıp yataktan inanılmaz bir ağır çekimde yalpalayarak salona gelmiş… Onu ilk gördüğüm andaki halini; komikliğini ve o anın tadını ne yazıyla ne sözle anlatmam mümkün değil aslında ama yine de deneyeyim dedim.

Çocukları kazadan kurtarmak 300 YTL

(İlker Pehlivan, 22.09.2008, Radikal)

Çocuklar 20 kilometre hızdaki kazalarda bile ciddi şekilde yaralanabiliyor. Avrupa’da 1993’te zorunlu olan çocuk oto koltukları ölüm riskini yüzde 22’ye kadar azaltıyor. Fiyatları ise 150-750 YTL arasında

İSTANBUL – Evde yürümeye başlarken yada sokakta top oynayıp bisiklete binerken yaralanmaması için koruduğumuz bebek ve çocuklar otomobillerde çok sanvunmasız. Çünkü araçlardaki emniyet kemeri ve hava yastığı gibi pasif güvenlik önlemleri genellikle yetişkinler düşünülerek tasarlanıyor. İşte bu noktada çocuk oto güvenlik koltukları yaşamsal bir öneme sahip.

Mecburen anne kucağında
Türkiye’de coçuk koltuğu kullanımı son yıllarda oluşan bilinçle artış gösterse de hÇ¢lÇ¢ Avrupa ve ABD’ye göre çok düşük seviyede. Milyonlarca aile hÇ¢lÇ¢ otomobille seyahat sırasında bebeğin annesinin kucağında ya da arka koltukta oturmasını yeterli görüyor. Yapılan araştırmalar saatte 20 kilometre hızla giderken bile çocukların ölümlü yaralanmalar alabileceğini söylüyor. Çocukların kafaları bedenlerinin dörtte birini oluşturuyor. Yetişkinlerde ise bu oran sekizde bir. Böylece çocuklar kaza anında sartısıntıyı yetişkinlerden çok daha fazla hissediyor.

Radikal gazetesindeki haberin tamamını okumak için lütfen tıklayın.

Birikmiş Linkler

Tatil öncesi yoğunluk sebebiyle son günlerde aklımdaki bir sürü yazıyı ertelemk zorunda kalmıştım. Öyle ki, aklıma gelen yazıları, yeni bulduğum siteleri, tanıştığım blogları bir yerlere kaydetmiş olsam da üç beş dakika vakit ayırıp da siteye ekleme fırsatım olamadı. şimdi serin ve keyifli bir Datça gecesinde (kızlar uyumuşken) bir kenarından başlamak lazım listeyi eritmeye…

Geçen hafta bir kenara ayırdığım web sitelerinden bazıları…

Başaklar.net
: İlk gördüğümde beni etkileyen ilk şey kuşkusuz ki sitenin ismi oldu… Daha doğrusu isme yol aöan durum… Annenin adı Başak, babanın adı Başak, kızlarının adı da Başak… Site için başka şsşm düşünülebilir mi ki?

Deniz Bak Deniz: Bir blogdan başlayınca çevresindeki bloglara da göz atıyor insan ve böylece inanılmaz bir hızla bir çok siteyle tanışabiliyor. Deniz Bak Deniz de öyle… Üstelik evimizde bir Deniz olması sebebiyle ki yaz tatilinde de “denize” sık giden bir aile olarak benzeri bir kavram karmaşası kızımızda da olacak mı diye düşünmedik değil. Gördük ki kendisi annesiyle denizi istediğinde gayet güzel ayrıştırıyor.

Tuntuna Tantana: Tuna’nın doğumundan denize ulaşana kadarki öyküsü… (Amma çok Deniz dedim bu yazıda)

Çalışan Anne Günlüğü
: “İşe gitsin gitmesin, her anne çalışan annedir” diye başlayan bir blog. Biraz fazlaca ürün tanıtımı ağırlıklı olsa da akılda tutmakta fayda var…

Oyalama Kağıdı
: şimdi oyalama kağıdı da ne dieyeceksiniz… Tıklayın gidin, “hakkımızda” sayfasında okuyun ne demekmiş diyeceğim… (Son link ya, herşeyi babadan beklemeyin)

Hadi tamam son bir link daha vereyim, keyifli bir bebek alışveriş sitesi: Babyneeds.com.tr

Favori Oyuncaklar (13-14 ay)

Ne zamandır yapmak istediğim ama bir türlü ağız tadıyla fırsat bulamadığım ver ertelediğim bir yazıya başlıyorum. Kızımızın favori oyuncakları. ( Babaolmak.com’u başından beri takip eden, yüzünü hiç görmediğimiz ama ara sıra mailleştiğimiz kızımızın adaşlarından birin annesi -baş harfi Nurdan- sayesinde konuyu ele almaya ve mümkünse süreklileştirmeye başlıyorum) Yazının bir kısmını da annemizin oyuncaklarla ilgili yazdıklarından kes yapıştyırıyorum – hayat müşterek; olacak o kadar.

Kızımız oyuncaklarına meraklı… Hoşlandığı oyuncaklarla uzun süre kendi başına oyalanabiliyor. (Bunun anlam ve önemini bilen bilir, takdir edeb gerçekteb eder) Yaklaşık 45 dakika kendi başına tek bir oyuncakla oynayabiliyor. Evde oldukça fazla oyuncak olduğundan uyguladığımız taktik oyuncakların belli kısmını dönemsel olarak kaldırıp bir nevi rotasyon uyguluyoruz. (Bir dönem hiç ilgilenmediği bir oyuncakla bir sonraki rotasyonda çok ilgilendiği olabiliyor – veya tam tersi.) Her durumda oyuncak bolluğunda oyuncaklardan sıkılmadığı gibi zaman zaman karşısına yeni oyuncaklar çıkması da heyecenlandırıyor kendisini. (şimdilik hiçbirine obsesif şekilde takılmamış olduğundan da sorun yaşamıyoruz. Ki bir çok oyuncak da olsa bellki bir iki tanesiyle birebir takılmayı tercih ediyor.

Farklı boyutlarda olup içiçe geçebilen kutular

İç İçe Geçen Kutular

“Zeynep hala kutuları çok seviyor. Ama artık kutu seti değişti. Eskiden 5 lik daha basit bir seti vardı. şimdi 10 adet iç içe geçen, kalın kartondan yapılma, her yönnde resimleri olan bir set var. Bir arkadaşımız YAPA’dan almış Koşuyolu’nda bir mağazaları var, oranın sahibi beyefendi çok yardımcı oluyormuş eğitici oyuncak konularında…”

Ahşap, hayvanlı yapboz: Hayvanları tanıtmak için son derece başarılı.

Ahşap Hayvanlar & Yap Boz

“İkinci favori oyuncağımız, yine YAPA’dan yap boza benzer bir şey. Üzerinde 7-8 tane hayvan var, hayvanların kulp gibi bir şeyi var. onları yerlerinden çıkarıp tekrar yerleştirebiliyor. şu anda tekrar yerine koymayı pek beceremiyor ama o kulpları tutması falan ince motor hareketlerini geliştiriyor sank :) Bir de hayvanları ağzımın önüne getirip seslerini taklit etmemizi seviyor.”

Teürkçe konuşan ve şarkı söyleyen bir köpek... Diksiyonu da gayet düzgün.

Pilli Oyuncaklar

“Birincisi (sanırım) Playskool’un Türkçe konuşan oyuncak serisinden köpek olanı. İlk zamanlar evde de çok oynuyordu ama yürümeye başlamasıyla birlikte artık pek oturarak bir şeyler yapmak istemiyor. Ama şimdi de özellikle arabada giderken çok güzel uynuyor bu köpekle. Çok teknolojik oyuncakları ben de sevmiyorum ama bu oldukça başarılı. Her yerde satılıyor bu köpek Joker Maxitoys da gördük en son.”

Ki ben de eklemeden geçemeyeceğim, gayet güzel bir Türkçeyle şarkılar söyleyen bu köpekçik, ilgili organına basıldığında ismini söylüyor (göz, burun, kulak, göbek gibi) Bazı şarkıları oldukça keyifli, dilinize dolandı mı uzun süre ağzınızdan düşmüyor.

Bu resimde traktör görünmese de; işte çiftçi, işte hayvanlar...

Traktör ve Römork ve de Römorktaki Hayvanlar

“İkincisi de çiftlik traktörü. Traktörün bir şoförü, arka tarafta 5-6 hayvan, kornası falan var. Hayvanlara bastırdığında o hayvanın sesi çıkıyor. Korna sesi var. Sürücüye bastırınca şarkı çalıyor ve hareket ediyor. oldukça başarılı bir canlandırma, Zeynep çok uzun süre boyunca oldukça uzun süreli konsantre oyunlar oynadı kendisi ile, şu anda eskisi kadar favorisi değil ama halen hayvanları ile oynuyor. Hayvanları ve onların seslerini öğretmek içinçok faydalı. Toy’s R Us dan almış arkadaşlarımız. şimdi adı Toyiki olmuş sanırım.

Son olarak Imaginarium diye bir oyuncakçıya gittik.  Çocuklar için ayrı bir kapısı olan çok enteresan bir yer. İçerde vakit geçirmek çok çok keyifli ama biz yaklaşık bir saatimizi orada geçirdikten sonra hiçbir şey almadan çıktık. Büyük çocuklara yönelik biraz daha fazla şey var. Aynen Leonardini de olduğu gibi. Bazı oyuncaklar da gereğinden fazla pahalı geldi bize. Çok eğlenceli ve eğitici bir çok şey gördük, ama evet işte budur, bu oyuncağı mutlaka alalım dediğimiz bir oyuncak olmadı. Ama mutlaka gidilip gezilmeli bence.”

« Older posts Newer posts »

© 2026 Baba Olmak

Theme by Anders Noren — Up ↑